Zdravlje i ljekovite trave

Prirodni recepti protiv nesanice i nervoze

2011-08-18T03:44:00.006+02:00

Redovno pijte čaj od matičnjaka, pa ćete popraviti apetit i riješićete se nervoze, drhtavice i glavobolje uzrokovane stresom.
Matičnjak je ljekovita, mirisna, ukrasna, začinska, aromatična, medonosna i industrijska biljka. Raste u pčelinjacima, dvorištima, pored naselja, uz ograde i živice, po šumama…
Matočina, limun trava ili pčelarica, kako se u narodu još naziva matičnjak, spada u višegodišnje biljke, dostiže visinu od oko 60 cm i ima bijele, plavičastobijele, blijedoružičaste ili žućkastobijele cvijetove. Njegov opojni miris najviše podseća na limun.
Matičnjak se bere u proljeće, prije cvijetanja ili u vrijeme cvijetanja, a suši se na toplom mjestu ili tamo gde ima promaje. Ne sijme da se čuva u limenim posudama.

KAKO SE GAJI?
Matičnjak se uspešno gaji u baštama ili saksijama koje su postavljene na sunčanom mjestu. Svježe ubrano lišće dobro je za pravljenje osvežavajućeg čaja u ljetnjem periodu.
Za lekovita svojstva ove biljke najzaslužnija su esencijalna ulja citronelal i citral, pelini i tanini, koja opuštaju mišiće, jačaju srčani mišić i imaju antibiotsko dejstvo.
ŠTA LIjEČI?
Redovno uzimanje čaja od matičnjaka pomaže kod nervoze, drhtavice gubitka apetita i glavobolje uzrokovane stresom. Kupka od matičnjaka deluje smirujuće, pa se preporučuje osobama koje pate od nesanice. Tinktura napravljena od ove ljekovite biljke pomaže kod glavobolja, usnog herpesa i atletskog stopala. Osim toga, matičnjak je odličan prirodni lijek za jačanje srca i normalizaciju rada unutrašnjih organa, ublažavanje noćnih strahova i depresije i popravljanje raspoloženja.
PROVERENI RECEPTI

Čaj protiv nervoze:
Tri kašičice suhih listova matičnjaka prelijte šoljom kipuće vode, ostavite da odstoji desetak minuta, pa procedite. Pijte tri šolje dnevno najmanje šest nedelja.

Kupka protiv napetosti:
Skuhajte deset kašika suhih listova matičnjaka u litri vode, ostavite da odstoji deset minuta, a zatim procedite. Odvarak dodajte u vodu za kupanje i lezite u kadi dvadesetak minuta.

Tinktura protiv herpesa
Kašičicu listova matičnjaka prelijte s pola šolje votke, ostavite da odstoji dvije nedelje na toplom mjestu, pa procedite i istisnite tečnost iz listova. Tinkturu čuvajte u dobro zatvorenoj boci od tamnog stakla. Herpes, kada se pojavi, premazujte nekoliko puta dnevno s nekoliko kapljica tinkture.

Ljekovite biljke: Vodopija

2009-06-23T00:06:00.000+02:00

- cikorija, žemetra, žutinica

Otporna višegodišnja biljka. Voli sunčan i otvoren položaj, te rahlo tlo. Sije se u rano ljeto, a kasnije se prorjeđuje ili presađuje. Stabljika je šuplja i dlakava. List je dlakave donje površine, grubo nazubljen pri dnu, a manji listići u obliku strijela rastu pri vrhu stabljike. Cvate plavolila cvjetovima od sredine ljeta do sredine jeseni. Nije pogodna za uzgoj u zatvorenom.

- poboljšava rad jetre i žučnog mjehura

- potiče rad metabolizma

Recepte i savjete vezane za ovu biljku možete pronaći u časopisu broj: 44

Naslovi:

Vodopija - gorka biljka za želudac, slezenu, jetru i žuč

Recepti od vodopije: Losion za čišćenje kože, Čaj protiv akni, Rakija od vodopije, Čaj protiv upale želuca, Čaj protiv neuroze, Čaj za bolju probavu...

Ljekovite biljke: Ogrozd - Ribes

2009-06-23T00:03:00.000+02:00

Otporna grmolika trajnica posuta trncima. Voli sunčan ili polusjenovit položaj, zaštićen od vjetra i mraza, te bogato tlo. Razmnožava se izbojcima u proljeće ili jesen, te poludrvenastom reznicom krajem ljeta. Cvate bijelim cvijetom početkom ili sredinom travnja. Plod je velika sočna boba bijelo-žute, žutozelene, tamnocrvene ili ljubičaste boje, koja se javlja od kraja lipnja do kraja srpnja, ovisno o vrsti. Treba ga obrezati u proljeće i jesen, a u vrijeme mirovanja počupati divlje izbojke. Može se uzgajati u velikoj posudi, ali ne u zatvorenom.

- bogat je vitaminom C, kalijem, dijetetskim vlaknima, betakarotenom, a nešto manje ima kalcija i željeza

- može se konzumirati u svježem stanju ili se prerađuje u marmelade.

Ljekovite biljke: Korijandar

2009-02-24T02:05:00.003+01:00

Ljekoviti dijelovi biljke; Plod - Coriandri fructus

Ljekovite i djelotvorne tvari

Korijandar sadrži: oko 1% eteričnog ulja, oko 20% ostalog ulja i
oko 16% bjelančevina. Iz korijandrova ulja izdvaja se linalol 60-70%, a sadrži još pineol, borneol, limonen, geraniol i drugo.
Ulje se dobija destilacijom nezrelih plodova. Ulje izaziva jedan
oblik pijanstva i duboki san. To ulje služi kao zamjena za bergamontovo ulje.

Pripremanje lijeka, primjena i djelovanje:

Korijandar čini sastavni dio ljekovitih pripravaka Aqua carminativa i Spiritus
aromaticus. Osušen plod gubi neugodan i dobiva ugodan miris.
Upotrebljava se samo osušen. Uzima se i kao tinktura, i to triput
po 10-20 kapi poslije jela, ili kao prašak, po 0,5 g nekoliko puta dnevno
za bolju probavu, protiv nadutosti.

Ljekovite biljke: Mažuran

2009-02-24T02:05:00.001+01:00

Ljekovite i djelotvorne tvari: Glavna sastojina je eterično ulje, kojega ima i do 0,6%, ovisno o kvaliteti posušene biljke.
Učinak dopunjuju gorke tvari i tanini.

Ljekovita svojstva i primjena: Brojni liječnici i danas propisuju mažuran kao lijek protiv tegoba želuca, crijeva i žuči. Bolesnici redom potvrđuju dobar učinak kod slabe probave, pomanjkanja teka, napinjanja, grčeva i proljeva.

Mažuran pomaže i kod glavobolje, migrene, vrtoglavice i epilepsije.
Drugi liječnici smatraju mažuran samo vrlo dobrim i zdravim začinom.
Još su veće razlike u tumačenju vrijednosti mažuranove masti koja je nekoć
bila vrlo cijenjena kao sredstvo protiv hunjavice, za mazanje protiv
bolova pojedinih živaca te u liječenju uganuća, rana i čireva.
Trebalo bi svakako mažuran isprobati i kao suhu biljku i mast.

Priprema masti od mažurana: Čajnu žličicu u prah zdrobljena
mažurana prelijemo čajnom žličicom vinske kiseline i ostavimo tu
mješavinu nekoliko sati. Zatim dodamo čajnu žličicu svježega, neslanog
maslaca i sve skupa grijemo u vodenoj kupelji oko 10 minuta.
Sve procijedimo kroz rupčić i ostavimo neka se hladi. Tom mašću,
koja je vrlo aromatična, možemo mazati nos i izvana i iznutra.
Ta se mast slabo čuva, te je priređujemo u manjim količinama.
Trajnija, a također djelotvorna mast od mažurana priređuje
se s bijelim vazelinom, iako kažu da je mast priređena s maslacem
neusporedivo bolja.

Za vanjsku upotrebu upotrebljava se: ili iz svježih biljaka u cvatu
destilirano eterično ulje, ili se za kućnu upotrebu svježe biljke
mažurana stavljaju močiti u maslinovo ulje. Moči se na suncu tijekom 2-
3 tjedna. Tim se uljem mažu proširene vene koje se potom omotaju
zavojem. Ulje se također upotrebljava za masažu kod gihta,
reumatizma, ukočenih zglobova nakon dulje bolesti,
kod napornog pješačenja, kod otvrdnuća žlijezda ili
kod kvržica na prsima.

Kod bolova i pritiska u želucu iznenađujuće pomaže stavljanje na želudac
toplog obloga pripremljenog od mažurana u cvatu, gusto ukuhanog u
bijelom vinu. Isti oblog smanjuje ugrušanu krv i ublažuje
bolove kod iščašenja.

Ljekovite biljke: Hmelj

2008-07-18T02:17:00.000+02:00

Opis biljke: Šišarice hmelja su jajaste, lake, rastresite cvasti, dugacke 3-4, široke oko 2 cm, nešto pljosnate, toplog i gorkog ukusa, prijatnog svojstvenog aromaticnog mirisa (dugo cuvana i pokvarena droga zaudara na stari odoljen, izovalerijansku kiselinu). Šišarice se lepe za prste. Oko krivudave osovine, dugacke oko 2 m, poredani su plodni listici unaokolo u cik cak, kao crepovi na krovu. Na njihovoj bazi golim okom se mogu videti, oble, sjajne, prozirne, žute žlezde, koje se mogu lako istresti (lupulin). Plodni listici (brakteje) su vrlo tanki, hartijasti, jajasti, žuto-zelenkasti ili žuti, oko 10 mm dugacki i oko 7 mm široki, mrežasto išarani sitnim nervima i lako se mogu odvojiti. Upotrebljava se samo gajen hmelj. Hmelj potice iz istocne Evrope. Kod nas raste uz grmlje po vlažnim mestima kao divlja povijuša. ,

Stanište: Gaji se kod nas i u drugim zemljama u velikim kolicinama za potrebe pivara. Upotreba hmelja u pivarstvu je novijeg datuma, a u medicini tek od pocetka XIX veka. Smola lupulina konzerviše pivo sprecavajuci razvoj mlecno-kiselih bakterija, etarsko ulje mu daje prijatan miris, gorke materije gorcinu, a tanin ga bistri taložeci belancevine jecmenog slada. Hmelj se bere u septembru po lepom i suvom vremenu i brzo suši na tavanu ili u zagrejanim sušarama. Dobro osušen hmelj ima lepu zelenu boju. Negde ga pre pakovanja sumporišu radi konzervisanja.. .

Lekoviti deo biljke: Za jelo se beru nezreli plodovi velicine prsta.

Lekovito delovanje: . Hmelj je amarum aromatik i sedativ, šišarice su tonik i stomahik svojim gorkim materijama, sedativ svojim etarskim uljem i anafrodizijak lupulinom. Daje se u obliku infuza, alkoholnog ekstrakta ili sirupa protiv nemanja apetita, teškog varenja, skrofuloze, za umirivanje živaca i stišavanje polne nadraženosti (lupulin) i sl. Cini se da jastuci punjeni hmeljom pomažu od nesanice. U tu svrhu u nekim zemljama pune jastuke i dušeke u bolnicama za živcane bolesti Uzet u vecoj kolicini hmelj izaziva trovanje: gadenje, povracanje, glavo bolju, usporavanje cirkulacije i dr. Na radnicima zaposlenim oko hmelja za pažene su pojave zapaljenja ociju i kožna oboljenja.

Ljekovite biljke: Eukaliptus

2008-07-18T02:14:00.001+02:00

Opis biljke: Eukaliptus je poreklom iz Tasmanije i Australije, raste vrlo brzo i dosegne visinu do 80 metara.
Stalni "stanovnici" ovog drveta su koale koje se hrane iskljucivo njegovim lišcem. Jos jedan kuriozitet o koalama, a to je da se koale kad se najedu lisca , napiju jer lisce u zelucu koale fermetira u alkohol i iz tog razloga koale stalno spavaju.
Lišce eukaliptusa je pljosnato i široko, a njegove ivice uvek zauzimaju pravac sever-jug, cime se lišce štiti od preteranog isparavanja na visokim temperaturama. Plod eukaliptusa je u obliku kupe sa poklopcem (eukaliptus znaci "onaj koji štiti"). Lišce i plod eukaliptusa imaju veoma prijatnu aromu i koriste se u lecenju oboljenja disajnih organa u vidu sirupa i tableta ili kao etericna ulja. Inace, ovo drvo izuzetno dobro precišcava vazduh, pa su okoline šuma eukaliptusa veoma zdrava podrucja.
Danas se uzgaja u mnogim zemljama toplog podneblja. Buduci da jako upija vodu iz zemlje, sadi se radi isušivanja vlažnih mocvarnih terena, neke vrste cak do 500 litara vode dnevno.
Upotrebljava se lišce starijih grana Lišce je dugacko, kopljasto , najcešce srpasto i pri dnu koso sa kratkom drškom. Dugacko je oko 20 cm., široko oko 5 cm. Lišce je kožasto i golo , sitno bradavicasto, bledozelene boje. Ako se list gleda prema svetlosti, vide se tackice koje poticu od šupljina sa etericnim uljem. U osušenom lišcu ima do tri posto etericnog ulja ciji je glavni sastojak cineol (eukaliptol).

Stanište: Australija , Tasmanija, razmnožava se semenom koje se seje krajem marta ili pocetkom aprila u obradjenu zemlju.. .

Lekoviti deo biljke: Ulje i lišce eukaliptusa služe za lijecenje organa za disanje, u astmi, kod bronhitisa, kod infekcija gornjih dišnih putova. Najcešca primjena je u obliku inhalacije..,

Lekovito delovanje:
Snizava temperaturu, ima antibakterijska i antvirusna svojstva
Od mirisa eukaliptusa beže komarci., lišce se dodaje mešavinama cajeva protiv šecerne bolesti, za cišcenje u slucaju zatvora, protiv živcanih bolesti. Ulje eukaliptusa ulaze u sastav raznih preparata za utrljavanje kod reumaticnih oboljenja. Primenjuje se i kod ženskih bolesti u obliku caja i za kupke.
Eukaliptol je glavni sastojak etericnog ulja koje se dobije destilacijom sa vodenom parom iz svežeg lišca i cvetnih pupoljaka. Etericno ulje je bezbojna ili svetla zelenkasto žuta tecnost , karakteristicnog svežeg ukusa koji hladi i jakog mirisa , zbog toga se dodaje u zvakace gume.

Ljekovite biljke: Draca

2008-07-18T02:12:00.002+02:00

Opis biljke: draca je drvenasta grrnolika biljka visine 3 do 4 metra. Ima veoma jak koren što prodire duboko u zemlju. Iz glavnog korena izbija sporedno korenje, koje je, takodje, vrlo jako. Iz stabljike izbijaju ravni izdanci na kojima su pravilno rasporedjeni zeleni listici tamnozelene boje jajastog oblika. Na jednom izdanku, uporedno s obe strane nalazi se obicno 12 do 15 listica. Iz pazuha izdanka izbijaju mali žuti, jako medonosni cvetici, slaba mirisa. . ,

Stanište: svuda.

Lekoviti deo biljke: za lek se skupljaju dozreli plodovi - mali okrugli
»kolacici« prornera 2 do 3 cm, koji dozrevaju u avgustu

Lekovito delovanje: draca je odavno poznata kao antisepticko sredstvo što se uspešno koristi kod proliva, dizenterije (srdobolje), zapaljenja debelog creva te u lecenju nervnih i reumaticnih bolesti..

Ljekovite biljke: Dobricica

2008-06-13T00:36:00.001+02:00

Opis biljke: Dobricica je Trajna, zeljasta, mirisna biljka, visoka 20—40 cm. Donji deo stabljike puzi, a gornji je uspravan i razgranat. Listovi su na dugackim drškama, srcoliki ili bubrežasti, naborani, po obodu nazubljeni, na nalicju crvenkasti. Cvetovi su Ijubicasto-plavi sa purpurnim tackama. Cveta maja- juna. ,
Stanište: Raste obilno svuda u šumama, na vlažnim livadama i drugim mestima. .
Lekoviti deo biljke: Vrhovi grancica u cvetu, list, cela nadzemna biljka i sok iz sveže biljke svojstvenog prijatnog mirisa i gorkog i oporog ukusa.
Lekovito delovanje: . Uglavnom narodni lek za lecenje organa za disanje (bronhit), žuci, za pojacanje mokrenja, protiv proliva, za apetit, protiv histerije i neurastenije. Spolja se upotrebljava za lecenje katara nosa, ozleda i rana. Pomešana sa ovsenim brašnom daje se protiv crevnih parazita konja. .Preparati od dobricice pomažu razmenu materija u organizmu. Podsticu izlucivanje mokrace, a olakšavaju želucane i crevne probleme koje poticu od pomanjkanja solne kiseline. Deluje smirujuce kod nekih živcanih tegoba. Koristi se i kao sredstvo za jacanje organizma, narocito kod manjka vitamina C. Smiruje bolove kod gihta i reume. Deluje kod otrovanja olovom..
Sok od dobricice:Pripremite što više mladih i svežih dobricica. Dobro ih operite i sitno narežite. U sokovniku , ili jednostavno kroz cistu platnenu tkaninu, istisnite što više soka. Pola caše soka uzmite svaki dan, osvežice i ojacati organizam kako odrasle osobe, tako i dece. Deca neka popiju samo 2-3 cajne kasikice sa malo meda ili mlakog mleka.Nekoliko kapi soka ukapanih u nos pomoci ce kod krvarenja iz nosa, a mala kolicina duboko uvucena kroz nosnice olakšace glavobolju.Kod upaljenog grla za grgljanje : uzeti 30 g dobricice, 1 velika kasika meda, 125 g jabukovog sirceta i 125 g vode. Kuvati 10-15 minuta.Tim se cajem mogu ispirati usi kad iz njih curi gnoj, a lišce kuvano u jabukovom sircetu stavlja se kao vruci oblog protiv krstobolje, gihta i reume.Ako vas glava, a ne želite piti tablete, nacinite kuglicu od svežeg lista dobricice, i stavite je u nozdrvu. Glavobolja po pravilu prestaje za 10 minuta.Caj se koristi i kod upalnih procesa želuca i creva i pije se 1,5 decilitar svaka dva sata.

Ljekovite biljke: Breza

2008-06-13T00:29:00.003+02:00

Opis biljke: postoje dvije vrste breza: bjela ili obicna breza i cvijetna ili sjeverna breza. U ljecenju ljekovitim biljem obe imaju jednaku vrednost. Breza je 10 do 25 m visoko drvo s tankim, vitkim grancicama i bjelom glatkom korom što se može Ijuštiti na listice tanke poput papira. Listovi na peteljkama su koso cetvrtasti ili trokutasti, zašiIjeni i dvostruko pilasti. Cvetne rese dugacke su 3 do 4 cm, a razvijaju se zajedno s lišcem . ,
Stanište: Breza je drvo koje moežmo nadi skoro na svakom mestu. U visinu naraste do 15 metara, a karakteriše je bela kora i tanke grancice. Upotrebljava se lišce, pupoljci i kora. Lišce breze (betulae folium) bere se mlado, vec u prolece, kada je u potpunosti razvijeno. Lišce je specificnog gorkog i oporog ukusa, specificnog mirisa. Lišce treba osušiti u hladu, na promaji, a nikada na suncu.Lišce sadrži oko 8% tanina, oko 8% šecera, malo etarskog ulja (0,05% u Hstovima, a u pupoljcima cak do 4%), smola, gorke materije, saponozida i drugog..
Lekoviti deo biljke: za lek se skupljaju sok, rese, listovi i kora. Sok se vadi krajem februara i marta, a lišce se bere za vreme cele vegetacije. Kora se prikuplja u prolece i jesen. Pupoljci sadrže mnogo etericnog ulja, ali ne i vitamina C, kojega pak ima u listovima. Etericno ulje pupoljaka povoljno deluje na disajne puteve.
Lekovito delovanje: u prolece, kad pocnu cirkulisati sokovi, probuši se rupa u stablu. U nju se stavi tanka cevcica pomocu koje dobivamo brezov sok.Posle toga rupa se zatvori drvenim klinom. Iz jednok stabla se moze dnevno nakupiti oko 4,5 ltara soka, a oko 170 l u sezoni! Cesto busenje istog stabla stetno deluje na drvo, smanjujuci mu otpornost prema gljivicnim zarazama. U soku se nalazi šecer te, ukoliko ga grejemo da provri, dobivamo brezovo vino.
Sok i vino su odlican lek za lecenje ateroskleroze, gojaznosti, bubrežnih kamenaca i drugih bubrežnih bolesti. Od pupoljaka i listova breze priprema se cajni uvarak ( prelevanje biljke vrucom vodom ), tako da se taj caj – ne sme se kuvati ! – koristi kao jedan od najboljih prirodnih diuretika . Taj caj je i jedno od prirodnih sredstava za izlucivanje mokrace uopste.Sa cajem od listova pomažemo izlecenju bolesnih organa, odnosno sprecavamo obolenje istih koji primarno stradaju od nakupljanja suvišne vode u organizmu ( bubrezi, besika, jetra, zglobovi itd.).Caj od brezovog lišca ne treba cesto piti, jer ima i drugog lekovitog bilja sa slicnim delovanjem u pogledu izlucivanja urina, ali se brezov caj preporucuje za rastvaranje bubrežnih kamenaca i njihovo bezbolno izlucivanje.
Brezovo lišce koristi se vrlo uspješno za lijecenje kožnih bolesti – lišajeva - te raznih dermatida, a aplikacija je u vidu ljekovitih kupki.Uklanja slabo rnokrenje, belancevine u mokraci i cisti krv. caj od brezovog lišca i resa pojacava izlucivanje mokrace, odstranjuje kiselinu iz organizma te leci groznicu, reumatske bolesti i vodenu bolest.

Ljekovite biljke: Djurdjevak

2008-06-02T01:36:00.001+02:00

Opis biljke: Djurdjevak, ima izuzetno lepe, bele mirisne cvetice, visece i rasporedjene u grozdovima. Svaki cvetic sastoji se iz sest belih latica, tako da podseca na zvoncic. Cveta u maju. Tamnozeleni kopljasti listovi, obicno po dva-tri, obavijaju cvetnu drsku cele sezone, sve do jeseni. Ova biljka je izuzetno dobar pokrivac tla i moze se koristiti za sadnju na senivitim mestima i na umereno plodnim zemljistima. Pogodna je za ivicnjake, kamenjare, a uspeva i ispod drveca, gde zbog jake senke cak ni trava ne raste.
Djurdjevak se brzo siri i pokriva tlo zahvaljujuci podzemnom stablu-rizomu, kojim se razmnozava.
Djurdjevak ima debeo koren, clankovit, belicast i horizontalan. Iz njega se razvija 1-3, a najcešce 2 lista, koji su na dugoj peteljci , i cvetna stabljika koja je kraca od listova. Svi delovi djurdjevka su ljutog i gorkog ukusa. Cvetovi su snežnobeli, prijatnog mirisa , stvaraju jednostrane cvatove. Plod je crvena boba oko 8 mm u promeru, sadrži 2-6 plavih semenki. Raste u senovitim belogoricnim šumama, posebno u hrastovim, u šikarama, brdskim livadama, a uzgaja se i oko kuce. Koristi se u službenoj medicini za lecenje srcanih bolesti, regulise rad srca, jaca ga, ublažava grceve i deluje povoljno na krvne žile. Sadrži otrovne glikozide i alkaloide. Danas farmaceutska industrija proizvodi velik broj preparata . Koristi se cela biljka, cvetovi lišce i koren. Djurdjevak je na mnogim mestima proredjen zbog prevelikog iskorišcivanja. Ipak, zahvaljujuci brzom vegetativnom razmnožavanju retko dolazi do istrebljenja. . Dejstvo se pokazuje u pojacanom izlucivanju mokrace, narocito kod srcanih bolesnika nervoznog stanja. Za lecenje srcanih nervoza kombinuje se sa tinkturom valerijane. Bere se cvet i lišce, list dužine 2-3 cm, a cvet dužine do 1 cm. Cvate u maju. Biljku treba brzo sušiti i spremiti u dobro zatvorene limenke, jer vazduh i vlaga te enzimi brzo kvare drogu. Posle branja ruke dobro oprati toplom vodom i sapunom. Trudnice i deca neka je ne beru! Suši se na papiru ili tkanini u hladu uz cešce mešanje. Sveža biljka je lekovitija i postojanija i jace deluje.
Biljka je Otrovna - OPREZNO ....Znaci trovanja su jak proliv, povracanje, opsta slabost, i iznemoglost. Protiv Otrov -- kod trovanja djurdjevkom kuvati hrastovu koru u mleku! ... ,

Stanište: Raste u senovitim belogoricnim šumama, posebno u hrastovim, u šikarama, brdskim livadama, a uzgaja se i oko kuce. .

Lekoviti deo biljke: Koristi se cela biljka, cvetovi lišce i koren

Lekovito delovanje: U Nemackoj se upotrebljava voda Hartman za paralizu – (Aquaapcplectica Hartmani – za tu vodu Hartman sakupljaju se cvetovi posle zalaska sunca, suše se i kuva se caj. U Engleskoj se cvetna voda djurdjevka zove «Zlatna voda» - (Aquaaurea), i dugo se vremena upotrebljavala za lecenje živaca, protiv glavobolje i kao sredstvo preventivno kod zaraznih bolesti i epidemija. Cvet se upotrebljava kod vodene bolesti, bolesti srca, epilepsije, apoplektickog udara ( moždani udar – kap), a u narodnoj medicini se upotrebljava u obliku tinkture u rastvoru alkohola ili votke i to cvet, kao umirujuce sredstvo i za smanjivanje bolova i kod upalnih procesa.

Ljekovite biljke: Detelina

2008-06-02T01:32:00.001+02:00

Opis biljke: divlja detelina je polegnuta ili uspravna biljka visine 20 do 40 cm. Pokrivena je svileno sjajnim dlakama. Donji listovi nalaze se na dugackim peteljkarna, jednostavno ili perasto razdeljeni. Na stabljici su listovi sedeci i neparno perasti. Biljka cvate narancasto-crvenirn ili grimizno-crvenim cvetovima koji su složeni u plosnate glavice ovijene prstasto razdeljenim ovojnim listom. . ,

Stanište: divlja detelina raste u brdskom kraju.

Lekoviti deo biljke: za lek se sabiru cvetovi za vreme cvatnje. Ubrane
cvetove potrebno je što brže sušiti na senovitorn i zracnom mestu

Lekovito delovanje: divlja detelina koristi za lecenje rana. Kao caj pije se za cišcenje krvi, jacanje želuca te kao sredstvo za otvaranje
de

Djumbir

2008-05-13T02:12:00.001+02:00

Opis biljke: Djumbir je tropska zacinska biljka koja veoma podseca na trsku. Biljka naraste do jedan metar visine, njeno korenje je mesnato kao prst debelo do 20 cantimetara duzine i veoma aromaticno. Aroma korenja je prijatna sa mirisom na limun, a ukus je slatkasto pikantan i veoma svez. Djumbir je veoma ukusan kao zacin pa se koristi u razne svrhe , kao dodatak jelima za kolace, za pivo i likere.. ,

Stanište: Pradomovina djumbira je jugozapadna Azija , a glavni proizvodjac je Indija a posebno dobar ukus ima djumbir iz Jamajke..

Lekoviti deo biljke: za lek se koristi koren.

Lekovito delovanje: Ima antisepticko dejstvo i smiruje kasalj zbog cega se koristi kao dodatak toplim napitcima tokom zime.
?umbir (Zingiber officinalis) stimulise perifernu i uopsteno cirkulaciju, zagrejava, otklanja grceve i spazme, stimulise funkciju jetre, snažan antioksidans. Koristan kod uklanjanja edema, napada vrucine, raznih mucnina.
U kombinaciji sa drugim biljkama pojacava njihovo dejstvo

Kod izostale menstruacije - 1 cajnu kasikicu djumbira u prahu razmutiti u pola litre vrele vode, uzimati
po 1 soljicu toplog caja (polagano srkutati) 3-4 puta dnevno. Kod upale jajnika - po 1 cajnu kasikicu,
djumbirovog korena, srdacice i kamilice, uz malo narezanog korena persina, kuvati mjesavinu u 1
litri vode 15 minuta u poklopljenoj posudi, kada se ohladi procediti, uzimati po pola cajne kasikice
svaka 2 sata, kada se oseti olaksanje, dozu smanjiti na 3 puta dnevno, tretman traje dok se
menstruacija ne normalizuje, obicno 3-4 mjeseca.

Djumbir sa medom je najpoznatiji kucni lek u Americi za lecenje kaslja kod dece.
Sok od svezeg djumbira, pomesan sa sokom od svezeg belog luka i meda se koristi kao lek za astmu

Zacin aromaticnog ljutog ukusa daje toplu energiju (ubrzava cirkulaciju) i otklanja probavne probleme. Dodajemo kod prehlade u caj i lekovite napitke. Oblozima otklanja reumatske bolove (rastvara otrovne naslage)

Svez djumbir i susen djumbir su savim raliciti po svojstvima, kao da su u pitanju dve razlicite biljke
U kineskoj medicini susen djumbir je poznat kao Gan-Jiang a svez koren kao Sheng-Jiang.
Svez koren se koristi za pojacanje znojenja i izbacivanje toksicnih materija iz organizma.
Susen koren, koristi se za stomacne bolesti, dijareju, reumatizam, kasalj itd.
I susen i svez djumbir je oficijelna biljka Kineske farmakopeje i kao ekstrakt i kao tinktura.
U Kini se djumbir koristi u polovini recepata i biljnih preparata jer ubrzava reakciju biljaka
sa kojima je pomesan.

Bundeva

2008-05-13T02:02:00.000+02:00

Opis biljke: je jednogodisnja zeljasta biljka, poznata u kulturama svih toplijih zemalja sveta.
Nauka je dokazala niz korisnih sastojaka i u pulpi i u semenu i zahtevi za sirovinom su pojacani. Tako nam se bundeva vraca zapakovana u farmaceutske proizvode. Seme se koristi za ublažavanje tegoba uvecane prostate i pozitivni efekti su potvrdeni.Uzgaja se ne samo zbog jestivog ploda koji moze biti tezak i preko 10 kilograma, vec i zbog uljevitih semenki iz kojih se pravi lako varljivo ulje. To su jednogodišnje biljke sa šupljim, po nekoliko metara dugim vrežama. List im je širok, na dugackim peteljkama. Izrazito žuti cvetovi bundeva privlace pažnju. Krupnim okruglim plodovima hrani se stoka. Iz semenki se vadi ulje. Zbog masovnosti setve i dobrog medenja bundeve su važna paša za pcele. Cvatnja pocne u junui traje do mrazeva. Glavnu pašu daju u julu i avgustu. Bundeve cvate rano u zoru. Cvet je otvoren do 10-11 sati, onda se potpuno zatvori. Svaki dan cvate drugi cvetovi.Bundeva sadrzi u sebi masnog ulja, pektina, belancevina, secera, karotena, manganove soli, vitamina C,fosforne kiseline, fitosterina i salicilne kiseline.

Žuckasto ili narandžasto meso bundeve sadrži niz dragocenih i lekovitih sastojaka. Pored manjih kolicina belancevina, ugljenih hidrata i masti, tu je niz vitamina (karotina ili provitamina A, C i vitamina B grupe - B1, B2, B3, B6, zatim niacina, folne kiseline i drugih), kao i mineralnih sastojaka (kalijuma, fosfora, kalcijuma, gvožda). A tu su i oligo i mikroelementi, pektini, celuloza i druga biljna vlakna. Što se tice energetske vrednosti, ona nije visoka: u 100 grama ploda ima samo oko 30 kalorija, tj. 126 kJ.

Seme bundeve, koje se takode cesto koristi i u ishrani i u narodnoj medicini, ima oko dvadeset puta vecu kalorijsku vrednost od ploda, pošto sadrži više belancevina, ugljenih hidrata i masti. Ali, i tu se nalaze vitamini B1, B2 i niacin, zatim minerali (najviše ima fosfora i gvožda), kao i niz drugih zaštitnih i lekovitih sastojaka, od celuloze i pektina do fitosterina, fitina, salicilne kiseline i drugog.

Bundeva se moze jesti pecena ili kuvana i spada u zdravu i lekovitu hranu.Svakodnevna kura, koju cine svez sok, kuvano ili pecenobundevino meso, pokazalo se dobro u lecenju psorijaze.Kostice od bundeve, oguljene presne ili pecene odlicno su sredstvo protiv crevnih parazita. I pored izuzetnih svojstava bundeva je slabo zastupljena u domacem jelovniku sto je prava steta.

Lekovito delovanje: U narodnoj medicini se plod bundeve preporucuje kao diuretik, za izbacivanje suvišne vode iz organizma, narocito kod ljudi obolelih od reume, gihta, zapaljenja bubrega ili bešike. Smatra se i da je odlicna dijetalna hrana za gojazne osobe, dijabeticare (ako se tokom pripreme ne zasladuje), kao i osobe sa oboljenjima želuca i tankog creva ili one koji pate od krvavih proliva. Svima se preporucuje kuvana i pecena bundeva ili sveže ocedeni sok. U novije vreme otkriveno je da bundeva dobro cini i obolelima od psorijaze.

Seme bundeve je, takode, lekovito i najcešce se preporucuje kao efikasno i neškodljivo sredstvo protiv decjih glista i pantljicare. Mogu ga uzimati i deca od dve-tri godine, trudnice, dojilje i stariji, kao i oni sa bolesnom jetrom. Seme bundeve olakšava tegobe obolelih od prostate koji treba da ga jedu svakodnevno. Posebno je pogodno seme bundeve golice, koje se kupuje u bio-radnjama i onim sa zdravom hranom. Ovo seme ne treba ljuštiti. A kada se ljušti seme obicne bundeve, treba paziti da se pri tom ne ukloni i ona tanka, sivo-zelenkasta pokožica na semenu, pošto se u njoj nalazi najviše lekovitih sastojaka. U svetu se proizvode i neki lekovi za prostatu koji sadrže seme bundeve.

Protiv glista i pantljicare: treba ujutru, na prazan želudac pojesti istucane semenke sa malo meda (može i bez njega), mala deca od 30 do 50 grama, ona veca od 30 do 150, a odrasli od 300 do 400 grama semenki. Dobro je da se posle pola sata popije kašike ricinusovog ulja i zatim ništa ne treba jesti niti piti bar nekoliko sati.

Obolelima od psorijaze preporucuje se da u sezoni kada ima bundeve jedu pecenu ili kuvanu svakog dana, a mogu i da cede sok.

Za lecenje rana, opekotina ili ispucale kože narodna medicina preporucuje mazanje uljem od semena bundeve (može se kupiti u prodavnicama zdrave hrane).

Obolelima od zapaljenja bubrega ili bešike savetuje se da svakodnevno jedu po jedan obrok koji se sastoji od dinstane bundeve sa malo paradajza i seckanog crnog luka i koji je zacinjen kašikom-dve pavlake, ali bez soli.

Za ublažavanje bolova od proširenih vena dobro je da se sveže strugana bundeva stavi kao oblog na obolela mesta i drži što duže.

Osim sto daju dobro i ukusno ulje, semenke od bundeve veoma su lekovite i upotrebljavaju se za isterivanje pantljicare, olaksavaju mokrenje i pomazu kod uvecane prostate.
Ako sami spremate semenke brzo ih posle pranjaosusite i ostavite na hladnom i suvom mestu.
Kada se ljuste treba paziti da se ne skine sivozelena pokozica u njoj su najvredniji lekoviti sastojci.
Deci se daje 150-200 grama sveze ociscenih semenki istucanih i pomesanih sa medom - odjednom,
a odrasli uzimaju ujutru na gladan stomak 400 grama semenki. Posle pola sata treba popiti jednu kasiku ricinusovog ulja s crnom kavom. Nista drugo se ne jede. Ko ne moze da izdrzi neka uzme narendanu sargarepu.

Bundeva skida bradavice
Pazljivo uzeti prasnike iz sredine cveta bundeve, malo zgnjeciti i time trljati dvaput dnevno bradavicu.
Ponavljati dok bradavica ne otpadne.

Sok od bundeve
Stoga je mnogo korisnije u svakodnevnoj ishrani putem raznovrsnog voca i povrca obezbediti zaštitu i preduprediti poremecaje. Tako, na primer, za zaštitu prostate treba obezbediti u svakodnevnoj ishrani: med, polen, seme bundeve... U napitke, kroz koje se obezbeduju vitamini i minerali, uvrstite i sok bundeve:
- limuntus - 2 kes
- prirodni ekstrakt kajsije - 2 kes
- voda - 7 lit
- šecer - 2 kg
- bundeva - 3 kg

Ocišcenu bundevu staviti u šerpu i naliti vodu, kuvati dok bundeva ne omekša. Ispasirati bundevu sa tom vodom, dodati sve ostalo, izmešati da se istopi šecer i sipati u flaše

Ljekovite biljke: Kim

2008-04-16T03:02:00.001+02:00

Opis biljke: kim je dvogodišnja biljka s uglastom i razgranjenom stabljikom. Listovi su dvostruko perasti, a mnogi veoma sitni listici pršljenastog su oblika. Korjen kima je bijel, a oblik mu je poput mrkve. Cvjetovi su bijle boje, skupljeni u štitac. Plod je duguljast i rebrast. Ima pet uzdužnih rebara u cijim su udubljenjima smješteni uljni kanali. Miris sjemena jako je aromatican. Ukus je aromatican, ugodan i grije. Korjen ima ista, ali nešto blaže izražena svojstva mirisa i ukusa.

Stanište: raste kao samonikla biljka na livadama. S obzirom na veliku potražnju uzgaja se u vrtovima i na oranicama.

Ljekoviti dio biljke: u jesen, u vreme sazrijevanja, sabire se sjeme, a u proljece i korjen.

Ljekovito djelovanje: kim ima lagano podražajna svojstva, zagrijava, jaca želudac, pospješuje probavu i izlucivanje mokrace. Kim se posebno preporucuje ženama jer pospješuje menstruaciju i smiruje grceve materice, olakšava porodjajne bolove i sam porodjaj, te pospešuje izlucivanje za vrijeme dojenja.

Ljekovite biljke: Lipa

2008-04-16T02:53:00.002+02:00

Opis biljke: lipa je veliko drvo koje stablo doseže visinu od 25 do 30 metara, a starost od nekoliko stotina godina. Krošnja je gusto zatvorena, a listovi zagasitozeleni, koso srcasti, zašiljeni i pilasti, a s lica dlakavi. Cvjetovi su na dugackoj stapci što je, otprilike, do polovine srasla sa pricvjetnim listom, a složeni su u paštitaste cvatove. Pricvjetni su listovi duguljasti, blijedozelene boje, dugacki do 8 crn i mrežasto isprepleteni žilicama. Plodovi su mali orašcici.. Cvijet je vrlo prijatnog mirisa.

Raste po cijeloj Evropi po brdskim šumama. Lipa voli pitominu, plodnu i duboku zemlju. Lipu treba brati cim pocne cvjetati, kad su dvij trecine cvijetova u cvasti rascvjetale. Precvjetala lipa nema nikakve vrednosti. Cvast treba brati zajedno s priperkom (Flos Tlliae cum bractes), jer se vrlo retko traži bez priperka. Treba brati po suhom i lepom vremenu. Lipov cijvet je blagog i prijatnog mirisa, a ukusa je sluzastog, sladunjavog i pomalo oporog. U osušenom cvetu ima vrlo malo etarskog ulja. Tanina najviše ima u priperku, on daje oporost caju od lipe.

Lipov list takode sadrži sluzi i ostalih sastojaka koji se nalaze u cvetu, pa se za nuždu mogu upotrebiti u istu svrhu. I lipova kora ima mnogo sluzi. U cvijetu i u listu ima vitamina C. Potpuno mlad, tek otvoren list može koristiti kao povrce. Od lipovog drveta proizvodi se aktivan ugalj velike adisorptivne moci. U lipovom sejmenu ima masnog ulja slicnog maslinovom.Stanište: lipa raste pojedinacno po planinama, a ljudi je sade veoma cesto uz puteve.

Ljekoviti dio biljke: za lijek se sabire cijvet sa pricvjetnim listovima (ako je lijepe zelene boje, bez rdje). Inace se beru samo cijvetovi u vreme kada su se otvorili i prije nego što ostare i promene boju. Suše se u hladu, na prozracnom mestu, ponajbolje na tavanu. Sabrani cvjetovi sušenjem moraju zadržati svoju prirodnu boju i ugodan miris.

Ljekovito delovanje: lipovi cvjetovi koriste se za lijecenje prehlade i bolesti dišnih organa. Pospješuje znoj i mokracu. Lipov cvijet se upotrebljava najcešce u obliku caja, infuza, za znojenje, protiv grceva i za umirivanje bolova kao vrlo blago sredstvo. Koristi se i protiv prehlada, hronicnog kašlja i proliva, kao i za zaceljivanje opekotina i rana. Lipov cvijet je najomiljeniji narodni caj. Preporucuje se u lijecenju kronicnog kašlja, bolova kod mokrenja, umora i preuzbudjenosti živaca. cisti krv.

Ljekovite biljke: Konoplja

2008-04-16T02:36:00.002+02:00

Opis biljke: konoplja je jednogodišnja zeljasta biljka. Ima uspravnu stabljiku i prstasto razdjeljene listove. Stabljika doseže visinu od 2 metra. Konoplja je dvodomna biljka.

Ženske jedinke su vece i nose brojne neugledne cvjetove u skupinama poput klasova. Muške jedinke su manje i tvore cvatove u obliku metlice. Plodovi su sitni, jednosjemeni orašcici. ,

Ljekoviti dio biljke: za lijek se koriste listovi i sjeme.

Ljekovito djelovanje: koristi se u lijecenju žutice i drugih bolesti jetre,teškog zatvora i kronicnog reumatizma..

Ljekovite biljke: Betonika

2008-04-10T14:03:00.001+02:00

Opis biljke: betonika ili klaš malena je biljka s duguljasto-jajastim crvenim listovima što su nazubljeni na svojim krajevima. Cvjetovi su skupljeni u 10 cm dugacki cvat sa ružicasto-modrim cveticima.

Stanište: betonika ili klaš raširena je po cjeloj Evropi, a nalazi se na vlažnim livadama, svetlim prozracnim šumama, zatim, na suhim šumskim livadama, suncanim obroncima i brdskim livadama.
Ljekoviti dio biljke: za lijek skupljaju se listovi i korjen, i to za vrijeme cvatnje. Suši se na sjenovitom i prozracnom mestu

Ljekovito djelovanje: listovi betonike ili klaša služe u ljecenju rastrojenih i slabih živaca, padavica, žutice, astme, za cišcenje pluca, protiv povracanja krvi, žgaravice, vodene bolesti, reumatskih bolesti, uloga (gihta) i želucanog katara. Koren se koristi kod povracanja i otrovanja..

Ljekovite biljke: Aris

2008-03-28T15:30:00.000+01:00

Opis biljke: ariš je jedino crnogoricno drvo što svake godine gubi listove, tj. iglice. Drvo je visoko od 20 do 40 metara, s tankim pognutim granama, crvenosmedjom ispucanom korom i šiljastom krošnjom. Fine i mekane iglice rastu zasebno na dugim i tankim izdancima u kiticama po dvadeset do šezdeset u broju, koje u jesen otpadaju. Ariš je jednodomna biljka koje se crveni, mirisavi zenski cvetovi razvijaju u male šišarice. Kora, smola i iglice imaju balzamican miris, nalik na limun. Smola ima miris na balzam, a ukus poput terpentina. ,

Stanište: ariš ponajbolje uspjeva u planinama, a cesto sacinjava goleme šumske prostore. Brzo raste i zbog toga se sadi i uzgaja.

Ljekoviti dio biljke: za lijek se skupljaju zeleni cešeri u proljece i pocetkom ljeta, iglice u toku ceijele godine, a smola i kora u jesen

Ljekovito djelovanje: iglice i mladi cešeri koriste se za pripremanje uvarka, za kupku u ljecenju nervno rastrojenih bolesnika, rekonvalescenata i jako slabih osoba. Isto tako, iglice i kora koriste se za pripremanje obloga za ljecenje upaljenih rana, prignjecenosti i cireva. Caj pripremljen od kore ariša tjera na mokrenje, ljeci vodenu bolest u pocetku, žuticu, reumu u zglobovima, osip i cireve. Smola pripremljena s vinom i medom cisti zacepljenu jetru, drobi i lagano odvaja pjesak i kamenje iz žuci, bubrega i mokracnog mjehura, a kod upale grla koristi se za grgljanje..

Ljekovite biljke: Alpska ruza

2008-03-28T15:25:00.002+01:00

Opis Biljke: Alpska ruza planinska je biljka koja raste iskljucivo na visokim planinskim podrucjima. To je zimzelena i trajna biljka sto raste u grmovima. Listovi su joj kozasti i jajastog oblika.
S gornje strane listovi su joj tamno zeleni, a s donje strane u pocetku su zutozeleni, a poslije smedzi, nalik rđi, i ljuskavi. Cvjetovi su joj crvene boje, zvonasti, skupljeni u grozdaste cvatove.

Staniste:Rasprostranjena je na planinskom podrucju uglavnom na visinama od 1500 do 2000 metara.

Ljekoviti dio biljke: Listovi koji se beru neposredno prije cvjetanja.

Ljekovito djelovanje: Alpska ruza ljekovita je biljka kojoj se pospjesuje izlucivanje znoja i mokrace. Koristi se takodjer i u lijecenju reumatizma zglobova, bolova u misicima, i kod neuralgicnih bolova.

Ljekoviti recepti spravljeni od Breskve

2008-03-24T16:55:00.002+01:00

Protiv povracanja u periodu trudnoce:
caj pripremati navecer, 50 grama osusenog breskvinog liscapreliti sa 5 dcl vrele vode, pustiti poklopljeno dok se ne ohladi, procijediti i preko noci ostaviti ufrizideru, ujutro zagrijati i uzimati ujutro na prazan zeludac, pa zatim ista kolicina svaka 2 sata.

za jacanje jetre, zeluca i pluca:
Breskvin caj se pravi tako sto se 30 grama cvijetaprelije s pola litra kljucale vode ili mlijeka.Kada odstoji 5-10 minuta, procijedi sei pije triput na dan po jedna solja.

DIURETIK Uzeti 30 grama breskvinog lisca i 30 grama cvijeta.Preliti ovu mjesavinu s litrom kljucale vodei ostaviti da stoji 15-tak minuta.Procediti i piti umesto vode.

ZA NEJGU LICA Sminku i necistocu s lica treba skinuti bademovim uljem,a zatim staviti masku od svjezih, zrelih bresaka.Nakon 20 minuta masku skinuti i lice opratiu mlakom caju od breskvina cvijeta.Posle nekoliko ovakvih "tretmana"koza postaje cista i glatka.

Ljekovite biljke: Breskva

2008-03-21T14:48:00.001+01:00

Opis biljke: Breskva (Prunus persica) je veoma rasirena vocka u svijetu (postoji oko 2 500 sorti). Iako se, prevedeno s latinskog, zove persijska šljiva, breskva je, zapravo, porijeklom iz Kine i smatra se da je u Evropu donio Marko Polo.Postojbina joj je Kina odakle je preko Persije i Grcke dospela u tople vinogradarske krajeve svijeta. Koristi se u sirovom stanju a pogodna je i za pravljenje kompota, sokova, dzemova kao i za susenje. Cvijet breskve se bere u martu, aprilu i maju a plod od pocetka juna do septembra. U plodu breskve ima secera, karotina, vocnih kiselina, bjelancevina, skroba, mineralnih sastojaka, vitamina A, B, C i gvozdja. Koristi se u ishrani, industriji i medicini. Izuzetno je poznata u narodnoj medicini kao sredstvo za ciscenje crijeva. Poznata su i ljekovita svojstva sokova, sirupa i cajeva od breskve. Od vitamina, ove vocke su prava riznica beta-karotina (to jest provitamina A) – u breskvama ga ima 0,5 a u nektarinama 0,44 miligrama. Tu je i vecina vitamina grupe B, ukljucujuci folacin (B9) i nijacin (B3, odnosno PP), vitamin C (10 mg% u breskvama, upola u nektarinama), Vitamin E (1,5 mg%), i biotin (vitamin H), kojeg ima 0,4 mikrograma..

Ljekoviti dio biljke: Plod, cvijet i list.

Ljekovito djelovanje: Vazno je naglasiti da je odnos kalijuma i natrijuma sedam naprama jedan, zbog cega su ove aromaticne i socne vocke korisne onima koji imaju problema s oticanjem. Dobre su i protiv malokrvnosti, za crijevna oboljenja, smanjenje žucne kese. Sok od breskve preporucuje se onima sa srcanom aritmijom, smanjenim lucenjem želudacne kiseline, osjetljivim nervnim sistemom, kao i za cišcenje organizma. Breskve i njihov sok ne preporucuju se dijabeticarima i alergicnim osobama.. Breskva se koristi u ishrani, kozmetici i industriji. U ishrani je pogodna kod probavnih poremecaja, a ima laksativno i diuretsko delovanje. Dobra je za smirenje živaca i uopste za rad probavnih organ

Ljekovite biljke: Bor

2008-03-14T14:45:00.001+01:00

Opis biljke: bjeli bor ima stablo koje može narasti više od 10 metara. Korjen bjelog bora prodire duboko u tlo. Dok je mladji, njegove grane i deblo pokriveni su smedje-crvenkastom korom koja posle postaje sivo-smedjom. Grane se šire u obliku kišobrana. Iglice bjelog bora sastavljene su u cupercima po dvije zajedno, duge su 5 do 6 cm, a boja im je sivo-zelena. Cvijetovi su jednodomni. Iz ženskih cvjetova oblikuju se mali cešeri, koji u pocetku imaju crvenkastu, a poslje smedju boju i postaju drvenasti. ,

Stanište: bjeli bor rasprostranjen je po celoj Evropi, a raste kako u brdskim tako i u nizinskirn podrucjima.

Ljekoviti dio biljke: za lijek se upotrebljavaju mladi izdanci i iglice. Iglice bora, kao i sve iglice cetinara, valja upotrebljavati, po mogucnosti, neposredno nakon branja, jer se vitamin C gubi sušenjem, tako da iglice (cetine) koje se cuvaju više od godinu dana potpuno izgube svoja ljekovita svojstva

Ljekovito djelovanje: mladi izdanci bora koriste se u lijecenju zastarjelih katara dišnih putova, promuklosti, kašlja, laganijeg bronhitisa, za inhalaciju i sl. Mladi izdanci i iglice koriste se, takodje u lijecenju astme te u lijecenju reumatskh bolesti i gihta (uloga). Kod grceva izazvanih žucnim kamencima koristi se tek istekla smola. Za lijecenje odredjenih bolesti, iako rjedje koriste se i cešeri..

Biljni preparati od Andjelike za ocuvanje vaseg zdravlja

2008-03-14T14:42:00.002+01:00

Za jacanje varenja, jetre, olakšavanje mokrenja, uklanjanje astmaticnih grceva i nadutosti sprema se caj:

1 velika kasika mješavine od jednakih djelova andjelike, kicice (Erythraea centaurium), i pelina (Artemisia absinthium) prelije se sa 2,5 dl kipuce vode, poklopi i ostavi tako 5 minuta, onda se procjedi. Pije se tokom dana po 1 soljica u gutljajima.

Recept za pripremanje likera od angelike

Uzme se 60 g sjemena angelike moze se upotrijebiti i sjeckani korencici, 8 g anisa ( Fructus anisi ), 8 g sjemena komoraca ( Foeniculum officinale), 6 g sjemena korijandra ( Coriandrum sativum), ukupno 82 grama. Sve lagano zgnjeciti i staviti u 200 g cistog alkohola. Osam dana kasnijeUzeti još pola kg šecera ( najbolji je groždani), rastopiti ga u 1 – 1,5 l vode, pomjesati sa predjasnjim alkoholnim rastvorom i procediti kroz cistu krpu ili vatu.Protiv nadimanja i slabog varenja nema ugodnijeg i boljeg lijeka. Napitak je zlatnožuckaste boje, a kod pokvarenog ili prehladjenog zeluca pomaze djelotvorno , bolje od hemijskih tableta, brže i bolje.

Ljekovite biljke: Andjelika

2008-03-10T22:15:00.002+01:00

Andjelika
Opis biljke: Andjelika je dvogodisnja biljka iz porodice stitarki. Poprilicno je nalik kimu i anišu. Dostiže visinu do 2 metra. Stabljika je okrugla, uzdužno brazdasta, šuplja, plavicaste boje. Razgranjuje se samo na gomljim dijelovima. Listovi su veliki, dvostruko i trostruko razdijeljeni i na krajevima nazubljeni. Cvijet je štitac sa zelenkastim i žućkastobijelim cvjeticima. Korjen joj je smeđe do crvenkastosmeđe boje. Miris korjena je jako aromatičan i ugodan, a ukus sladunjav, poslije oštar i gorak. U nekim dijelovima naše zemlje raste srodna vrsta Angelica archangelica L, obje su ljekovite osim sto A.Archangelica od A. Silvestris razlikuje po izrazitoj aromatičnosti i skoro kuglastim, 20-40 zrakastim štitovima. Naraste u visinu 2-3 metra, a donji listovi su joj oko 60-90 cm dugački. Podanak A. Silvestris je puzav, dug oko 1 metar, sa mnogo žila. Cvjetovi cine zelenkastozuto-bijele latice. Aromaticni, ostar ukus daje korjenu etericno ulje, kiseline valerijane i angelike, te jabucna kiselina. Miris i ukus angelice slicni su mošusu ili vaniliji.

Stanište: Rasprostranjena je na planinskom podrucju, uglavnom na visinama 1500-2500 metara.
Ljekoviti dio biljke: Cjela biljka.

Ljekovito djelovanje: Caj od listova andjelike grije zeludac, cisti krv, i mokracni mjehur. U mjesavini sa drugim biljkama izlucjuje otrovne i pokvarene sokove iz krvi, zeluca i crijeva te otklanja trbobolju, nadimanje, dizenteriju, grceve i otvorene i zatvorene šuljeve, bolest grla a isto tako, veoma je korisna u lijecenju koznih bolesti i osipa. Dobro djeluje na zeludac jer pospješuje izlucivanje sokova za varenje i ostale funkcije. Zeludac ojaca, pa moze bolje da primi i preradjuje hranu. Andjelika prvenstveno ojacava apetit, pa je zbog toga izmedju ostalog, u sastavu mnogih zelucanih cajeva. Upotreba angelike zavisi od toga sta zelimo postici. Radi povecavanja apetita uzima se 15 minuta prije jela, dakle, na prazan stomak. Ako se zeli pospijesiti varenje kada je zeludac osjetljiv, uzima se nakon jela.Ekstrakt sirove biljke dejluje izvrsno kod slabog varenja. Kapljice angelice sa medom izvrsno pomažu kod zacepljenosti bronhija i protiv kronicnog bronhitisa. Andjelika je jedna od najstarijih ljekovitih biljaka, koja do danas nije izgubila na vrijednosti. Naziv, andjeoski ili sveti korijen dobila je za vrijeme haranja kuge u Evropi. Zahvaljujuci korjenu andjelike, tom prilikom mnoštvo se Ijudi spasilo od tzv. crne smrti..
Kao caj se koristi korjenje, ali treba znati da je dugotrajno kuhanje bez dejstva, jer ishlape etericna ulja.Za upotrebu izvana koristi se alkoholni ekstrakt andjelike - kod ishijasa i bolnih živaca, kao preparat za masiranje. Za takvo masiranje još je djelotvornije ulje od andjelike, narocito kod bolesnih mišica ili posekotina.

Ljekovite biljke: Nar

2008-03-06T19:13:00.003+01:00

Opis biljke: mogranj raste kao niski grm ili malo drvo. Grane su mu uglaste i tmovite. Cvrsti i na vrhovima zašiljeni listovi nalaze se nasuprotno na kratkim peteljkama. Cvetovi su levkasti crvene boje, s malo prašnika. Plod je velicine jabuke s mnogo semenki crvene do zagasitocrvene boje.

Stanište: Nalazi se u prirodi te u vrtovima kao kultura. Šipak što raste u prirodi naziva se divljim šipkom. Njegov je plod sitan i kiselkast, zbog cega se naziva šipak Ijutunac. Plod uzgajanog šipka znatno je veci i ugodna slatkog ukusa.

Lekoviti deo biljke: za lek koristi se kora drveta ikora ploda šipka ..

Lekovito delovanje: šipak se veoma ceni kao dobar lek protiv trakavice, proliva i grceva u trbuhu. Pomešan s drugim biljkama koristi se u lecenju mnogih bolesti.

Ljekovite biljke: Malina

2008-03-03T17:50:00.002+01:00

Opis biljke: malina je trajna biljka grmastog oblika. U prvoj godini izbiju do 2 metra visoke mladice, koje do zime odrvene. U drugoj godini ove mladice razgranjuju se, cvatu i donose plod. Stabljika je okrugla i obrasla cekinjastim bodljama.

Listovi su neparno perasti, sastavljeni od 3 do 5 listica koji imaju dugacku peteljku. dok su listovi sa strane skoro sedeci na peteljci. S gornje strane listovi su svetlozeleni, a s donje strane pokriveni gustim dlakama. Po rubu su pilasto nazubljeni. Cvetovi su bele boje i pravilni,. Plod je crven i socan, nalik kupini; ima upodan miris i sladak ukus. Listovi, takodje, ugodno, ali slabije, mirišu..

Lekoviti deo biljke: za lek sabiru se listovi i plodovi u vreme dozrevanja. Listovi se suše u hladu na prozracnom mestu .

Ljekovite biljke: Cimet

2008-02-26T14:58:00.001+01:00

Opis biljke: Nalazište : uspeva u tropskoj Aziji ( Cejlon, Shri Lanka) te u Indiji i Indoneziji. Kod nas samo kora ili u obliku praška. Spominje se 2800 godina p.n.e. U prošlosti je cimet bio skup kao zlato..Postoje stotine vrsta i podvrsta cimetove biljke. Kao zacinske, koriste se dve vrste: cejlonski i cimet kasija, poznat kao kina-cimet, koji potice iz Burme. U Evropi se upotrebljavaju obe. Cejlonski cimet stiže u prodavnice u štapicima i ima nežniju i prijatniju aromu, a ukus mu je ljuto oštar, slatko-peckav, ni opor ni sluzav. Sadrži 1,5 do 4 procenta etericnih ulja. Najbolje vrste kina-cimeta mirišu oštrije, a ukus im je peckavo ljut i sladak dok je hemijski sastav kao kod cejlonskog cimeta. Cimet se dva do tri puta godišnje sece sa svakog stabla, zatim se preko noci umotava u kokosove asure i pušta da fermentira, nakon toga se guli spoljna kora, odstrani i srednja, a upotrebljava se samo nežna, unutrašnja. Deset takvih tankih kora uvijaju se jedna u drugu pa se suše prvo u senci a zatim na suncu. Pri tome on dobija svoju žuckasto-smedu boju. Cejlonski cimet je znatno deblje kore i samo se jedanput uvija u štapic. U prodavnice stiže uglavnom u komadicima od 3-10 cm ,
Za lek se upotrebljava samo kora, a ostali delovi kao zacini. Plodovi se ne jedu, iz njih se istiskuje vosak za mirisave svetiljke. Iz listova koji se stavljaju u jela kao zacin ( slicno i lovoru), istiskuje se ulje od kojega se pravi cimetova voda i tinktura. To ulje jako žari, pa i samo jedna kap izaziva upalu ako padne na kožu. Ako se kapi ulja prevuku šecerom dobiva se tzv. "cimetov konfekt" ili "sanalet", koji se koristi za jacanje želuca. Vanjska kora drveta nema lekovitih svojstava. Koristan je samo njen unutrasnji, svetloružicasto-smedji deo. Ako je kora na jeziku gorka, onda to nije cimet, nego neka druga kora.Zbog tanina se primenjuje i kao lek protiv proliva.Cimet je aromatik, korigens, hemostatik, stomahik, nervinum, adstrigens i dezinficijens probavnih organa.Punokrvni i lako uzbudljivi ljudi ga ne podnose. Cimet jaca srce i želudac, oživljuje živce i osvežava krv, pomaže kod slabe probave, stvaranja previše kiseline i sluzi u želucu, kod grcevitog povracanja, krvavih proliva, krvarenja iz materice, te kod prejake i preduge menstruacije ili posle porodjaja, stimulise mokrenje i deluje protiv gihta.
VINO OD CIMETA : 30 grama usitnjene cimetove kore, ½ litre slatkog crnog vina; namakati 6 dana. Pije se po mala cašica 3X dnevno pre jela.Još je efikasnije cimetovo vino pripremljeno na sledeci nacin : 100 grama crnog vina, 8 grama cimetove tinkture, 6 grama tinkture maticnjaka i 30 grama šecernog sirupa. Svakih 1-2 sata uzima se po 1 velika kasika.
TINKTURA : 100 g usitnjene kore cimeta namociti u ½ litre 80% alkohola, u trajanju od 15 dana, procediti i uzima se dnevno po 20-30 kapi 3X dnevno pre jela.
KUVANO VINO s cimetom : u 1 litru belog vina staviti koru od cimeta, 10 klincica i 100 grama šecera, zagrejati do vrenja, poslužiti vruce

Ljekovite biljke: Brsljan

2008-02-26T14:56:00.001+01:00

Opis biljke: bršljan je do 20 m duga povijuša s trajno zelenim listovima i mnogobrojnim korenjem po stabljici kojim se pricvršcuje za drugo drvece i kamenje. Pri svojoj osnovi stabljika je položena, a zatim puzava. Listovi su kožasti. Gomji listovi po obodu su celoviti, dok su donji srcolika oblika i razdeljeni u 3 do 5 režnjeva. Cvetovi su sitni, izvana mrke, a iznutra zelene boje, skupljeni u poluloptasti štit.Bršljan je otrovna drvenasta penjacica sa adventivnim korenjem, koje mu služi za pricvršcenje uz podlogu (stabla, zidovi, dr.) a koje se razvija površinski, i dve vrste kožnatih, naizmenicnih zimzelenih listova: petoprstasti listovi su na stabljici bez cvetova, a ovalno ušiljeni su na stabljici sa cvetovima. Listovi su na licu tamnozeleni, sjajni, na nalicju žutozeleni, dok su mladi obrasli sa dlacicama. Penjuci se uz stabla dosegne visinu i do 30 metara. Kora je pepeljastosiva.Javlja se na vlažnim i humusnim zemljištima, ali dobro podnosi i kamenita i krecnjacka tla, voli vlažan vazduh. , Stanište: bršljan raste po stenama, ruševinama i šumama. U gradovima se uglavnom uzgaja kao ukras na zidovima.
Lekoviti deo biljke: za lek se upotrebljavaju listovi i plodovi
Lekovito delovanje: bršljanov list vec u malim kolicinama deluje na krvne sudove i srce. Koristi se za lecenje bolesti slezene, polipa u nosu, bolesti ociju, mekih kostiju, kamena i peska u bubrezima, upale mokracnog mehura i belog pranja kod žena. Koristi se, zatim, u lecenju kožnih bolesti, rana i skrofulozne dece (koju je potrebno kupati u uvarku od bršljanova lista). Bršljanov plod potrebno je oprezno koristiti. Mešanjem s preslicom i nanom koristi se u lecenju nekih unutrašnjih bolesti. Sa velikim se oprezom caj od lista bršljana može upotrebiti za reumatske i žucne tegobe, za cišcenje kože, cišcenje krvnih žila kod ateroskleroze, kod upale želuca i creva, te za regulaciju ciklusa mesecnice, te kod kašlja, bronhitisa i astme. Ušmrknut bršljanov sok leci od nosnih polipa
Ako se svake veceri kosa ispire cajem od lista bršljana, ukloniti ce se perut, a pijenjem ce se ocistiti telo od trovanja pesticidima i štetna radioaktivna zracenja. Nije preporucljivo uzeti vise od dve kasike usitnjenog lista brsljana na litru vode.Bobice bršljana ne ostavljajte na dohvat male djece i nemojte ih koristiti za pripravljanje caja.
Recept za caj od bršljanovog lista:Cetiri bršljanova sveža lista ili do dve kasike usitnjenog suvog lista staviti u jednu litru hladne vode, zakuvati, odmah procediti, i piti nekoliko puta tokom dana po jedan decilitar caja.
Bobice bršljana ne ostavljajte na dohvat male dece i nemojte ih koristiti za pripremanje caja.
KURA NE SME TRAJATI VIŠE OD 14 DANA.
CAJ ZA REUMATSKE TEGOBE :za cajnu mesavine uzima se po 1/5 lista brsljana, lista i cveta gomoljaste surucice-Filipendula vulgaris,, vrškova zlatnice-Solidago virgaaurea, vrškova ivanjskog cvijeca-Galium verum i korena jaglaca-Primula vulgaris.Tri kasike cajne mešavine preliti litrom vrele vode, ostaviti poklopljeno 10 minuta, procediti i piti po 1,5 dl nezasladjeno, pola sata pre jela i izmedu obroka, pet do sedam puta dnevno, nakon 14 dana pauza od 7 dana.
KURA ZA CELULIT :Uzeti po 50 ml. tinkture lista bršljana, ulja cvetova nevena i ulja korena cicka na jednu litru otopljene neslane svinjske masti ili maslaca. Mešati i zagrejati na oko 70 C te dodati 50 ml otopljenog pcelinjeg voska, razliti u posudice i dobro zatvoriti. Svako vece petnaestak minuta utrljavati mast u kozu gde se pojavio celulit.Caj za pojacani metabolizam i izlucivanje, koji se koristi uz ovaj tretman, priprema se na sledeci nacin : u jednakim delovima se uzmu vrhovi plucnjaka, vrhovi oputine, vrhovi konopljuše -( Eupatorium cannabinum ), vrhovi zlatnice i koren jaglaca; tri kasike cajne mešavine preliti litrom vrele vode, ostaviti poklopljeno dvadeset minuta, procediti i piti mlaki nezasladjen caj, po 1,5 dl svaka tri sata. Kura traje 28 dana. Nakon toga se napravi prekid od 14 dana.
UKLANJANJE KURJEG OKA :Dobro usitnjena cetiri sveza lista bršljana staviti svaku vece na kurje oko, omotati gazom, ostaviti na tome mestu najmanje 1 sat. Nakon 7 - 10 dana moci cete ukloniti kurje oko na prstima.
CAJ ZA ASTMU I BRONHITIS :za cajnu mesavinu potrebna je po 1/5 lista brsljana, vrhovi plucnjaka, cveta jaglaca, vrhova marulje ( Calamintha officinalis),te lista i cveta crnoga sleza.Cetiri kasike cajne mesavine preliti litrom vrele vode, ostaviti poklopljeno dvadesetak minuta, procediti i piti po 1,5 dl zasladjeno medom od kestena, 5 - 7 puta dnevno.
NAPOMENA :list bršljana vec u malim kolicinama deluje na srce i krvne žile / širi ili sužava /, zavisno od jacine doze . Ušmrknut bršljanov sok leci od nosnih polipa

Ljekovite biljke: Metvica

2008-02-23T12:34:00.001+01:00

Opis biljke: maticnjak je trajna biljka s cetverouglastom i jako razgranatom stabljikom visine do 60 cm. Listovi su nasuprotni. s dugackom peteljkom, jajastog oblika, nazubljeni i slabo dlakavi. Cvetovi su bijeli ili bijelo-žuti, a nalaze se u pršljenastim cvatovima u pazušcima gomjih listova. Maticnjak je veoma ugodna mirisa, nalik mirisu limuna. Ukus rnu je aromatican.Cela biljka, a posebno kada se list nagnjeci, odaje jak, veoma prijatan miris, koji podseca na limun te je poznata i kao "limun-trava". Cvetovi su beli, plavicasto beli, bledoružicasti ili žuckasto beli, smeštani u pazuhu listova..Stanište: raste u vrtovima gde se uzgaja kao kulturna biljka, ali se kao samonikla može naci nedaleko naselja, uz ograde, živice. Maticnjak je jedna od retkih biljaka koja je istovremeno lekovita, mirisna, ukrasna, zacinska, aromaticna, medonosna i industrijska. Raste u pcelinjacima, dvorištima, pored naselja, uz ograde i živice, po šumama itd. Gaji se i u kulturi kao lekovita i aromaticna biljka, i u parkovima kao ukrasna biljka. Cveta od juna do septembra, a razmnožava se semenom, ali se bolji uspeh postiže deljenjem busenova i rasadivanjem. veoma lako se gaji. Lekoviti deo biljke: za lek se sabiru listovi pre nego što procvetaju, a cela biljka s vršikama i listovirna za vrerne cvatnije. Suši se brzo i oprezno u hladu i sa što manje dodira. Osušeni naticnjak ne sme se cuvati u limenim posudama .Od maticnjaka se najviše ceni list, jer u ostalim organima ima malo lekovitih sastojaka, osim u cvetu, ali je cveta malo tako da nema prakticnu primenu. Najvažniji lekoviti sastojak maticnjaka je vrlo lako isparljivo mirisno etarsko ulje. ! .Lekovito delovanje: maticnjak je izvanredno sredstvo za sva srcana oboljenja. Oživljava i jaca srce, a uz to cisti i krv. Maticnjak se preporucuje u lecenju histerije, hipohondrije, smetnji u menstruaciji, grceva, koji su povezani s menstruacijom, zatim, kod nadutosti, grceva u crevima, proliva želucanih tegoba, povracanja na nervnoj osnovi, kronicnog bronhalnog katara, nekih oblika astme i svih depresivnih stanja. Maticnjak je blag, dobar i veoma prijatan lek protiv nadimanja u organima za varenje, protiv neuralgije, histerije, neurastenije, gadenja, povracanja i proliva, za jacanje organizma. Sam list maticnjaka, a još cešce pomešan s gorkim travama (kicicom, lincurom, gorkom detelinom, hajducicom, podubicom i dr.), uspešno se daje slabunjavim za pojacavanje apetita, dodatak kupkama protiv neuralgije i reumatizma. Etarsko ulje od maticnjaka (dobija se destilacijom s vodenom parom maticnjaka pokošenog u fazi cvetanja), je izvanredno prijatnog mirisa, koristi se ne samo u farmaciji vec, još više, i u industriji parfema, i kozmetike.Osobito se preporucuje trudnim ženama koje pate od povracanja. Caj od maticnjaka zasladjen neobicno povoljno deluje kod nesanice izazvane premorenošcu ili živcanom bolešcu. Od maticnjaka priprema se melisa-špirit koji služi za masažu ili se pije razredjen s vodom, pri cemu osvežava i otklanja telesni i duševni umor.

Ljekovite biljke: Celer

2008-02-20T16:01:00.002+01:00

Opis biljke: celer je dvogodišnja zeljasta biljka s mesnatim i vretenastim korenom koji ponekad može biti i gomoljast. Stabljika mu je razgranjena, a doseže visinu od 40 do 80 cm. Tamnozeleni i sjajni listovi su veliki i perasto razdeljeni, dok su listici klinastog oblika, gore urezani i nazubljeni. Kuglasti plod je rebrast. Nekada se verovalo da celer pospesuje polnu moc. Danas se zna da pospesuje uspesno razmenu materija. Bogat je limonenom, eterskim i masnim uljem. U korenu ima eterskog ulja, secera, apina, asparagina, tirozina, kolina, alosorbusena, pentosana i masti.Slatkasti odebljali koren celera najcesce se koristi za spravljanje salate, variva ili kao zacin za supe i corbe. Peteljke i listovi koji imaju jak aromatican miris, takodje sluze kao zacin. Biljka zadrzava specifican miris i nakon susenja. Divlji celer zbog jakog i neugodnog mirisa, malo se koristi., Stanište: celer raste kao divlja i kulturna biljka koja se uzgaja u povrtnjacima. Kao divlja raste na obalnom podrucju i na vlažnim podrucjima gotovo cijele Evrope, a nalazi se i na drugim kontinentima. Drži se da je divlji celer otrovan te ga zato ne upotrebljavamo u lecenju lekovitim biljem. Za vrtni ili pitomi celer drži se da je veoma znacajna lekovita biljka.
Lekoviti deo biljke: za lek se koristi koren vrtnog celera
Lekovito delovanje: Za lecenje astme, katara pluca, promuklosti, bolesti zivaca, mokracnih puteva, bubrega,gihta, reume, poboljsanja apetita, otklanjanja probavnih smetnji,jacanje zelucaceler se koristi u lecenju vodene bolesti, reumatskih bolesti, gihta (uloga) i preterane gojaznosti, kronicnog katara pluca, grceva u prsnom košu, što su povezane s osecajem straha, nadutosti, slabosti želuca, pomanjkanja apetita i bolesti koje su uvetovane nedostatkom osnovnih materija potrebnih organizmu. Isto tako, celer poboljšava krv i cirkulaciju krvi. Caj od celera za protiv reumeU litri vode kuva se 40 grama celerovog lisca nekoliko minuta.Poklopljeno stoji dok se ne ohladi.Procedi se i pije mlako nekoliko puta dnevno,a u trajanju od nekoliko nedelja.
Celerom protiv bubreznih bolestiProtiv bubreznih tegoba treba piti sokod svezih listova celera, sam, sa medomili kao alkoholaturu - 30 kapi dnevno.

Ljekovite biljke: Nana

2008-02-20T15:58:00.001+01:00

Opis biljke: nana ili metvica je trajna zeljasta biljka, a raste kao divlja i pitoma, jer se uzgaja u vrtovima. Metvice imaju uspravnu ?etvrtastu, granatu i dlakavu stabljiku s nasuprotnim - dlakavim unakrsnim, jajasto-šiljastim, na krajevima pilastim - listovima. Odozdo je sjajno i tamnozelene boje, a s gornje strane svetlozelene boje..Stanište: divlja nana ili metvica nana raste na vlažnim mestima .
Lekoviti deo biljke: listovi i cela biljka.
Lekovito delovanje: Nana se upotrebljava kao prijatan, blag i neškodljivlek za umirivanje, protiv gasova, nadimanja i grceva, protivteškog varenja, kao stomahik, nana ulazi u sastav cajevaza lecenje žuci. Nanino ulje ima slaba anesteticka svojstvai prijatan miris koji osvežava, zbog cega se upotrebljavai protiv gadenja i povracanja. Rastvor ulja u alkoholu koristispolja protiv bolova od neuralgije, reumatizma i nazeba. Mentol,naime, draži nerve u koži, lako isparava i zbog togahladi.nana se koristi za umirenje zivaca, nervnu rastrojenost,glavobolju, zujanje u usima, histeriju i hipohondriju, groznicu,slabost i nozno znojenje. Otklanja vetrove, podrigivanje, povracanje, grceve u želucu i materici, pospešuje krvotok, leci prehladu, promuklost i kašalj. Destilacijom od nane se proizvodi etericno ulje koje ima višestruku upotrebnu vrednost u lecenju raznih bolesti.

Ljekovite biljke: Bosiljak

2008-02-15T23:31:00.001+01:00

Opis biljke: bosiljak je jednogodišnja mirisava, zeljasta biljka koja izraste 30 do 40 cm sa razgranjenom stabljikom. Listovi su jajoliki i na kraju šiljasti. Mali, beli, dvousnati cvetovi nalaze se u gornjem delu stabljike .Listovi su jajolikog oblika na dugim peteljkama. Cvetovi se razvijaju u velikom broju u gornjem delu stabiljke. Višebojni su, beli, ružicasti ili purpurni. Cela biljka ima ugodan miris i aromu , Stanište: Pradomovina bosiljka ja Indija. Davno, vec pre oko 5500 godina poznavali su ga Egipcani, o cemu govore ostaci biljaka pronadjeni u grobnicama piramida iz toga razdoblja. Bosiljak je poznata i cenjena lekovita i zacinska biljka . Prema nekim starim zapisima na prostoru srednje Evrope preneli su ga monasi u 12. veku. Na novim prostorima vrsta se udomacila i uzgaja se u vrtovima. U južnim delovima Evrope ponegde se može naci i van vrtova. Za uzgoj bosiljka potrebna su gnojena tla bogata humusom, te suncana i od vetra zašticena staništa. Biljka je narocito osetljiva na niske temperature, a ne podnosi ni zalevanje hladnom vodom.bosiljak se uzgaja u vrtovima i loncima. Cela biljka je veoma ugodna mirisa.
Lekoviti deo biljke: za lek se upotrebljava cela biljka sa semenom Dosada utrvdjene lekovite i delotvorne materija su: etericna ulja, cineol metil-kalvikol, tinol lineol, kamfor, jedan glikozid i kiseli saponin, kao i niz drugih još nedovoljno istraženih materija.Bosiljak u narodnoj medicini ima vrlo široku primenu kod lecenja ljudi i životinja. Primenjuje se kod lecenja upala (želuca, creva), kod kaslja, pocetnih stanja tuberkoloze, kod bolesti mokracnih organa (bubrega, mehura). Najcešce se primenjuje u obliku cajeva.
Lekovito delovanje: bosiljak se koristi za umirenje živaca, grceva u želucu,lakše mokrenje, lecenje astme i zapaljenje bubrega. Koristi se, takodje, za poboljšanje apetita i protiv nesanice. Semenkama bosiljka lece se mokracni organi.Dosada utrvdjene lekovite i delotvorne materija su: etericna ulja, cineol metil-kalvikol, tinol lineol, kamfor, jedan glikozid i kiseli saponin, kao i niz drugih još nedovoljno istraženih materija.Bosiljak u narodnoj medicini ima vrlo široku primenu kod lecenja ljudi i životinja. Primenjuje se kod lecenja upala (želuca, creva), kod kaslja, pocetnih stanja tuberkoloze, kod bolesti mokracnih organa (bubrega, mehura). Najcešce se primenjuje u obliku cajeva..

Ljekovite biljke: Borovnica

2008-02-15T23:28:00.001+01:00

Opis biljke: borovnica je malen grm sa cvorastim stabljikama, visine 20 do 30 cm i puzavim korenom. Mladi listovi jajastog su oblika, s kratkom peteljkom i na rubu sitno nazubljeni. Pojedinacni cvetovi nalaze se u pazuhu lista. Cvetovi su okruglastozvonastog oblika i svetloružicaste boje. Plod je socna crnomodra boba velicine graška, koja na vrhu završava kružnom udubinom. , Stanište: borovnica u velikom mnoštvu pokriva tlo crnogoricnih i belogoricnih šuma.
Lekoviti deo biljke: listovi se sabiru pre sazrevanja plodova i suše se na senovitom i zracnom mestu. Plodovi se sabiru Ieti, nakon sazrevanja, a suše se na suncu
Lekovito delovanje: listovi se upotrebljavaju protiv stvaranja mokracne kiseline te za lecenje kod povracanja, proliva, želucanih grceva, kašlja i šecerne bolesti. Bobe se upotrebljavaju u lecenju hemoroida, protiv neuredne stolice i slabog apetita..Listovi predstavljaju vazan narodni lek protiv šecerne bolesti. Toliko je delotvoran da ga neki zovu biljni inzulin. Listovi su delotvorni jedino ako ih naberemo pre nego što sazru bobice. Nakon toga nemaju lekovite vrednosti. Caj o listova ne sme se piti bez nadzora. Listove sušimo u tankim slojevima u hladu ili u pecnici na 40 stepeni C.
Listovi preliveni vrelom vodom ublažavaju upalu mokracnog mehura i mokracnih kanala.
Bobice jedemo sveže ili osušene i uložene u rakiju. Sušimo ih na 45 stepeni C. Od njih pravimo i ekstrakt sa rakijom, cedimo sok ili mermeladu.Sok je najbolji za grgljanje, a marmelada rashladuje bolnu vrelinu upaljenih usta i ždrela. Najdelotvorniji je sirov sok. Suve bobice zaustavljaju proliv, narocito kod male dece, dok sveže deluju kao blagi purgativ. Na taj nacin pomažu kod zatvora.Borovnice uticu na vid i cuvaju ocnu mrežnicu. Osušene bobice zaustavljaju krvarenje hemeroida. Sok leci želucani i crevni katar, pomaže kod smetnji kod varenja, i nedostatka apetita.

Ljekovite biljke: Maslina

2008-02-14T16:10:00.001+01:00

Opis biljke: u prirodi se maslina u divljem stanju pojavljuje kao grm s trnovitirn vrhovima grana. Medjutim, maslina što se uzgaja kao kulturna biljka raste kao drvo sa stablom visokim 6 do 8 metara..Stanište: raste u obalnim podrucjima Sredozemlja. U tom po-drucju uspeva više od hiljadu vrsta maslina što su nastale prilagodjavanjem tlu i klimatskim prilikama.

Lekoviti deo biljke: za lek koriste se listovi i plodovi masline . ! .

Lekovito delovanje: maslinovo ulje od davnina je poznato kao svestran lek koji leci tvrdu stolicu, isteruje kamence iz žuci, sprecava delovanje raznih bakterija, greje želudac, jaca probavne organe, snizuje temperaturu, stišava grceve u creviina i otvara kanale iz žucnog mehura i jetre, regulise krvni pritisak i leci malariju. Koristi se kao podloga za izradu melema i raznih masti kojima se lece opekotine i kožne bolesti

Ljekovite biljke: Maslacak

2008-02-14T16:09:00.001+01:00

Opis biljke: Maslacak je trajnica koja najcešce raste po travnjacima, livadama, parkovima, te uz staze i živice. Lekovit je i jestiv, jedna je od onih biljaka koju nalazimo svuda. Veoma je korisna biljka za caj, salate, sokove, variva, supe…Kao lekoviti delovi biljke sabiru se koren, list i cvet.U službenoj je upotrebi biljka u cvatu, ili koren sa biljkom, dok se u narodnoj medicini sabiru i cvetovi.Maslacak pojacava lucenje žuci, deluje kao diuretik, pojacava rad bubrega, cišcenja krvi, pomaže kod lecenja gihta, reumatizma , kožnih ekcema, cireva kod pomanjkanja apetita...
Lekoviti deo biljke: Cveta od marta do maja. Maslacak od aktivnih lekovitih materija sadrži gorke materije, mnogo kalijuma u nadzemnom delu, smole, etericno ulje, 40% inulina u korenu.Listovi sadrže 16 – 18 % vitamina C, gvozdja oko 3% ,dakle –više nego španac !.Mladi listovi u prolece ukusna su i zdrava osvežavajuca salata, a mogu se skuvati i kao varivo. Da se otkloni gorcina, mlade rozete valja ostaviti u vodi preko noci.
Lekovito delovanje: Maslackov caj moraju piti dijabeticari, a preporucuje se i svaki dan sažvakati 5 do 10 šupljih stabljika. Caj pomaže i u terapiji malookrvnosti, gihta, reume, neredovite menstruacije i žucnih kamenaca.Koren i stabljika sadrže gorku materiju –taraxacin – koji deluje diureticki, a može izazvati prolive i smetnje u srcanom ritmu. No, vidljivi znakovi trovanja nastupaju tek kad se biljka konzumira u velikim kolicinama – narocito gorki stariji delovi biljke. Mladi su listovi potpuno bezopasni..CAJ:Caj se priprema najcešce od suvog usitnjenog korena. Jedna kasika korena stavi se u 2 cl vode, kuva na laganoj vatri nekoliko minuta, procedi nakon 15 minuta i pije tokom dana nezasladjeno, ili još bolje, zasladjen pravim domacim medom.Taj caj procišcava organizam, pomaže kod degeneracije hrskavice, podstice znojenje.Pomaže u borbi protiv debljine i celulita.Koren se isece na tanke ploške,pa se može jesti sirov na hlebu, sa maslacem. Ipak, bolje ga je skuhati. Ispržen i samleven koren odlicana je zamena za kafu. Mladi i još tvrdi cvetni pupoljci mogu se kiseliti u sircetu i koristiti kao zacin – umesto kapare.
Maslackov sirup ( med )Tri –cetiri pune šake cvetnih glavica maslacka (sveže) preliti sa 2 litre kipuce vode, i prokuvati. Procediti – da se iz cvetova iskoristi sav lekoviti sok i u još toplo dodati 1,5 kg šecera ili odgovarajucega zasladjivaca, te sok od dva limuna. Ukuvavati na laganoj vatri stalno mešajuci do gustoce sirupa.Dobijeni sirup se puni u ciste staklenke u kojima se obicno i konzervira voce. Dobijeni sirup jedva se po ukusu razlikuje od meda.Ovaj sirup jaca i procišcuje organizam, regulise varenje, jaca apetit.Uzima se po jedna kasika pre svakog obroka. Nakon svake upotrebe, staklenku dobro zatvoriti.

Ljekovite biljke: Lavanda

2008-02-11T16:34:00.001+01:00

Opis biljke: lavanda je polu grmovita biljka koja, raste na suvim i toplim obroncima. Ona se, inace, uzgaja kao ukrasno bilje u vrtovirna i parkovima. Lavanda je polugrm, naraste do 60 cm. Pri dnu je granasta. Grane su cetverouglaste i nadignute. Listovi su nalik ruzmarinu. Sivo-zelene su boje sa žlezdama na nalicju, unazad malo svinuti. Cvetovi cine modre pršljenaste klasove. Lavandula ima jak aromatican miris, ukus gorak i Ijut.Ima sivozelene listove i plavoljubicaste cvetove i duguljaste klasove. Cveta u julu i avgustu, a za lekovite potrebe beru se listovi i cvetovi pre nego sto se otvore. Osušeni cvetovi jakog su mirisa i malo gorkog ukusa. Najcešce se koriste za pripremu cajeva, biljnih kapi, etericnog ulja, kupki ili inhalacija.. ,Stanište: na livadama, Na suvim, toplim i krsevitim padinama Mediterana.Kod nas raste divlje na primorju..
Lekoviti deo biljke: vršci stabljike sa cvecem sabiru se uhladu na prozracnom mestu .Poput drugog lekovitog bilja i lavanda postiže bolje dejstvo kada se pomeša sa kamilicom, ruzmarinom ili zalfijom, jer navedene biljke pojacavaju njezino delovanje..
Lekovito delovanje: lavanda blagotvorno deluje na želudac i matericu, smanjuje nadimanje, pospešuje izlucivanje mokrace, menstruaciju, a deluje i na porodjaj. Preporucuje se u lecenju bolestimozga i živaca, protiv nervoznog lupanja srca, grceva u crevima, migrene, neurastenije, histerije i sklonosti napadina nesvestice,Akne, masna koza, dermatitis, cistitis, psorijaza, ekcemi, atletsko stopalo, alergije, astma, bronhitis, zapaljenje grla, infekcije usne duplje, kasalj, upala sinusa, konjuktivitis, migrena, glavobolja, modrice, opekotine, posekotine, uznemirenost, depresija, stres, hipertenzija, dismenoreja, bol u uhu, neprijatan zadah, teskoce sa varenjem, Lavanda u vidu obloga odlicno ublazava opekotine i rane, jer ima snazno antisepticko dejstvo. Ulje lavande je idealna ‘prva pomoc’. Ono ima isto dejstvo kao alkohol, ali ne pece! Lavanda podstice regeneraciju tkiva, a povrh svega divno mirise... Priprema caja:Kafenu kasiku usitnjene biljke preliti sa 200 ml kljucale vode. Sud poklopiti i ostaviti da stoji 15-20 min. Caj procediti i piti 2-3 solje caja dnevno.

Ljekovite biljke: Limun

2008-02-11T16:31:00.000+01:00

Opis biljke: limun je zimzeleno drvo visine do 10 metara. Listovi su duguljasti i kožasti. Cvetovi su obicno pojedinacni, a boja irn je bela, s vanjske strane ružicasta. Cvetovi lako opadaju. Plod limuna mesnata je i socna boba. Meso ploda deli se na 8 do 12 kriški s mnogo semenki. Plod je socan i kisela ukusa..
Stanište: limun je suptropska biljka osetljiva na niske temperature.

Lekoviti deo biljke: za lek se upotrebljava plod .

Lekovito delovanje: limun izvanredno deluje na srce i bubrege, zatim, protiv gihta (uloga) i reumatizma, neuroza, skorbuta i hemoroida i sl..

Ljekovite biljke: Kadulja III dio pripremanje

2008-02-08T16:03:00.000+01:00

Ispiranje desni i usne šupljine
Sredstvo za ispiranje desni i usne šupljine priprema se tako da se s 1/2 litra kipuće vode popare 3 velike kašike lišća, pa se to poklopi i ostavi da stoji preko noći, a ujutro se procijedi.
Noćno znojenje
Čaj od jednakih dijelova kadulje i steže (Potentilla tormentilla) smanjuje noćno znojenje u prsobolnih i rekonvalescenata poslije teških bolesti, kočeći putem moždanih centara periferne živce površinskih žlijezda.
Protiv noćnog znojenja treba nešto prije spavanja uzeti 50 kapi tinkture od kadulje.
Zarastanje gnojnih rana
Stare gnojne rane brzo zarastu ako se ispiru i oblažu odvarom kadulje. Čim je oblog suh, treba ga ponovo smočiti. Ako 45 g kadulje kuha 20 min. u 1/2 l mlijeka s 1 velikom kašikom meda, to liječi od promuklosti koju je izazvala prehlada. Pije se u toku dana u 3 obroka.
Upale mokraćnih puta
Lijek protiv upale mokraćnih putova priprema se tako da 1 velika kašika mješavine od jednakih dijelova kadulje, breze (Betula alba), medvjeđeg grožđa (Uva ursi), cvijeta bijelog sljeza (Flos althaeae officinalis) i preslice (Equisetum arvense) popari s 1/2 l kipuće vode, pa se to pokriveno ostavi preko noći, ujutro se procijedi. Pije se u malim čašicama u toku dana umjesto vode.
Bolovi i grčevi želuca
Protiv bolova i grčeva u želucu treba uzeti 10 g cvjetne grane kadulje, popariti s 1 litrom, kipuće vode i piti po 1 šolju prije jela.
Živčana rastrojenost i rekonvalescencija
Ljudi živčano rastrojeni i rekonvalescenti treba da to uzimaju kao lijek, 1-3 velike kašike na dan, poslije jela. Djelovanje se osjeti već nakon 2 sata, a traje i nekoliko dana nakon prestanka uzimanja.

Kadulja kuhana u pola vode i pola vina čisti krv, jača živce i zaustavlja drhtanje ruku.
Gripe
Protiv gripe i jake prehlade piju se 2 šolje toplog kaduljinog čaja na dan. U 1 litar slatkog dalmatinskog vina moči se 8-10 dana, uz povremeno mućkanje, 80 g kaduljinog lišća.
Noćno znojenje
Protiv noćnog znojenja treba nešto prije spavanja uzeti 50 kapi tinkture od kadulje. Ponekad kadulja nadomješta i antibiotike, a njezin se med cijeni više od ostalih vrsta.

Trbušni tifus
Dodaju li se kadulji jednaki dijelovi smrekovih boba (Fructus juniperi) i pelina (Artemisia absinthium), pa se to kuha u pola vode i pola vina, pije se triput dnevno po šolja prije jela, kao lijek protiv trbušnog tifusa.

Ljekovite biljke: Kadulja II dio, pripremanje, dijelovanje, i primjena

2008-02-08T15:59:00.000+01:00

Vjeruje se da pomaže čak saniranju kaverni kod plućne tuberkuloze, jer sadrži tanina koji zaustavlja krvarenje.
Kaduljin čaj se ne pije u velikim količinama, niti se uzima dugo vremena i često, da jaka eterična ulja ne bi izazvala nepoželjne učinke.
Češće služi za "vanjsku" upotrebu.
Doda li se šolji čaja od kadulje 30-50 kapi tinkture od moravke (Arnica montana) dobiva se odlično sredstvo za grgljanje i ispiranje u slučaju difterije, parotitisa (zaušnjaka), angine (upale krajnika) i afti (gnojnih ranica u usnoj šupljini).
Kadulja kuhana u pola vode i pola sičeta čisti krv, jača živce i zaustavlja drhtanje ruku.
Dodaju li se kadulji jednaki dijelovi smrekovih boba (Fructus juniperi) i pelina (Artemisia absinthium), pa se to kuha u pola vode i pola sirčeta, pije se triput dnevno po šolja prije jela, kao lijek protiv trbušnog tifusa.
Kadulja potopljena u jabukovom sirćetu koje nakratko proključa na vatr,i služi kao tonik u krajevima gdje kadulja raste divlja.
Cijenjen je pripravak u tradicionalnoj medicini u tretmanu tifusne groznice, oboljenja jetre i žući, bubrežnih tegoba, krvarenja u plućima ili želucu, prehlade, bola ugrlu, bolova u zglobovima. Čaša jake infuzije se upotrebljavala kod glavobolje zbog nervoze.
Jaka infuzija bez šećera i limuna se upotrebljavala za čiteve i abraziju kože, također, stavljanjem na tjeme dobijala se tamnija nijansa kose. Svježi listovi se koriste za trljanje desni, koje jačaju, te se često dodaje kao sastojak zubnim pastama.
Infuzija koja se upotrebljava kao kaduljin čaj se pravi jednostavno potapanjem kašike suhe kadulje u 2 dl ključale vode. Upotrebljava se u dozi od pola do dvije šoljie dnevno.Izvanredan napitak se dobiva tako da se uzmu: 1 supena kašika svježeg lista kadulje, dvije supene kašike šećera i sok 1 cijelog limuna. sastojci se ubace u čašu ključale vode i procijede nakon pola sahata. Ovaj osvježavajući napitak i čaj od kadulje se upotrebljava kod oboljenja mozga i nervnog sisteme, delirijuma i nervne prenedraženosti i to u malim a često ponavljanim dozama. Upotrebljava se također kod slabosti želuca i probave i kao opšti tonik. Kao takav je priznat u staroj kineskoj medicini i dodatak je mnogim čajevima.
Eterična ulja kadulje se koriste kod epileptiformnih konvuzija, slično kao i eterična ulja pelina i oraščića.
U stanjima gdje je potrebno zagrijavanje, lišće kadulje se koristi u vrećicama koje se apliciraju zagrijane, spolja na tijelo.

Ljekovite biljke: Kadulja I dio

2008-02-08T15:56:00.000+01:00

Nalazište
Ima je širom kamenjara Hercegovine, Jadranskog primorja, Dalmacije, Crne Gore. Prisutna je po svuda u mediteranskom bazenu.Kadulja - Salvia officinalis jedina je Ijekovita, dok ostale: kadulja Ijepljiva (S. glutinosa), livadska (S. pratensis), šumska (S. silvestris), austrijska, etiopska i američka služe samo kao ukras u bašćama.
Opis
To je zbijen, razgranat, 30-40 cm visok grm višegodišnje, drvenaste, četvorouglate stabljike. Listovi i stabljika su dlakavi. Listovi su zbog dlakavosti srebrenasto bijele boje, srcoliki, a na rubu dvostruko nazubljeni. Dvousnati, tamnomodro-ljubičasti cvjetovi tvore na vrhovima stabljike klasaste pršljenove. Svi dijelovi biljke imaju jak, aromatičan miris, koji se sušenjem ne gubi..
Branje
Bere se pred samo cvjetanje u maju
Sastojci
kalij, kalcij, natrij, oko 2,5% eteričnog mirisnog ulja, u kojemu ima cineola, koji uz mnogobrojne dlačice spriječava isparavanje vode. Zbog toga kadulja može izdržti velike suše. Lišće djeluje adstringentno i antiseptički. Tanin i gorke tvari, koje su također Ijekovite, daju joj ljut i gorka okusa..
Upotreba
Etnobotaničkaupotreba:
AntioxidantAntiseptikAstringentKancerKarminativKordialKašaljDeodoransDiaforetikDigestivDiuretikDismenorrheaDispepsijaEmenagogEstrogenikGroznicaGingivitisHemostatInsekticidIspiranje usta MučninaNoćno znojenjePerspiracijaRagade bradavicaRaneSpazamStomahikTonikUlje za kosuUpala grlaVermifugZačin

Ljekovite biljke: Brusnica

2008-02-07T13:43:00.000+01:00

Opis > biljke: Brusnice spadaju u bobicasto voce koje, kao i borovnice, > poticu iz Severne Amerike. To je tvrda i crvena bobica koja > zahvaljujuci vecoj kolicini vitamina C u svom sastavu ima kiselkasti > ukus.> Brusnicu su koristili u davnim vremenima starosedeoci Amerike > kao lek za mnoga stanja, izmedju ostalog i za upalu mokracnih > puteva... ,> > U > poslednje vreme, veoma je popularan sok od brusnica. Osim toga, > ovaj se dragoceni plod može koristiti u svežem obliku, > može se cuvati smrzavanjem ili sušenjem, a sa njim > se mogu pripremati i razlicite sosove i ukusna jela.Brusnice > su, nutricionisticki gledano, posebni plodovi bogati razlicitim > zaštitnim materijama, uz klasicne vitamine i minerale i > druge hranjljive sastojke (vitamin A, vitamin C, kalijum i biljna > vlakna). U njima su okriveni brojni bioflavonoidi (npr. quercetin) > koji imaju snažno antioksidativno delovanje, > cime smanjuju rizik oboljevanja od razlicitih karcinoma (posebno > se spominju rak dojke i rak debelog creva). U laboratorijskim > eksperimentima na životinjama, brusnice su svojim bioflavonoidima > ne samo sprecavale rast celija raka, vec i njihovo metastaziranje. > Antioksidansi osim toga pomažu i pri prevenciji odredjenih > faktora koji podsticu nastanak kardiovaskularne bolesti.> Hipuricna kiselina, koja se takodje nalazi u brusnicama, predstavlja > > prirodni antibiotik, tako da se brusnicama pridodaju ne samo > antibakterijska, vec i antifungalna> (protiv gljivica) svojstva. Antocianini i proantocianidi iz > brusnica, osim antikancerogenog delovanja, pomažu i pri > obnovi celija koje su odgovorne za vid. Brusnice uz sve to, > deluju i na snižavanje glukoze u krvi, što je jako > korisno za dijabeticare.> Najvažnija stanja kod kojih se preporucuje svakodnevna > upotreba tih izuzetnih plodova jeste u svakom slucaju upala > mokracnih puteva, buduci da flavonoidi iz brusnica imaju posebno > antibakterijsko delovanje bas u tom delu tela, zahvaljujuci > posebnim receptorima kojima se one tu vežu.> Istraživanja su pokazala da sastojci iz brusnica uništavaju > i Helicobacter pylori, koji je u najvecem postotku uzrocnik > cira na želucu. Osim toga, brusnice uništavaju i bakterije > koje su naseljene u ustima i koje inace vremenom dovode do raznih > bolesti zubi i desni..

Ljekovite biljke: Brokula

2008-02-07T13:40:00.000+01:00

Opis biljke: Brokulu jedemo vec više od 2000 godina! Ona je vredan izvor vitamina i minerala . Naziv brokula dolazi od italijanske reci "brocco", što znaci ogranak. Brokula se smatra izvornim oblikom karfiola.Uzgaja se radi središnjeg i postranih zelenih cvetnih izdanaka smeštenih na razgranatoj i mekanoj cvetnoj stapci. Središnji su cvetovi slicni glavicama karfiola no ne toliko zbijeni. Promer cvata može biti i do 15 centimetara, neke sorte imaju ljubicastu boju cvata.. ,
U 100 grama svježe brokule ima 91% vode, 0,34 g lipida, 324 mg fosfora, 6,08 g ugljikohidrata, 2,7 g vlakna, 2,02 g šecera, bjelancevina ima 2,7 g, vitamina A 68 mg, vitamina C 76 mg, mangana 0,20 mg, natrijuma 22 mg, kalcijuma 52 mg, i gvozdja 0,96 mg.Zbog svoga hemijskog sastava i bogatstva vlakana, brokula povoljno deluje na varenje, ujedno je odlican antioksidant. Pomaže u prevenciji ocne mrene i srcanih bolesti. Zbog termolabilnosti vitamina C brokulu treba uživati sirovu. Dokazano je da brokula sadržava razlicite biološki aktivne sastojke i spojeve, te antioksidanse, koji smanjuju rizik obolevanja od nekih tipova raka i srcanih bolesti.Brokula sadržava sulfurafan koji potice prirodne obrambene mehanizme organizma u borbi protiv raka želuca i debelog creva.Laboratorijska ispitivanja pokazala su da vitamini s antioksidacijskim ucinkom kojih ima u vocu i povrcu ( narocito vitamini C i E), kao i drugi antioksidanti , suzbijaju nastanak aterosklerotickih ateroma u krvnim žilama. Vlakna i neke druge materije koje sadrži brokula, ali i salate od svježeg zelenog povrca, po svemu sudeci pomažu u sprjecavanju brojnih oblika raka ( creva, pluca, želudac, jednjak, gušteraca, dojke)… Ljudi ne razmišljaju o raku dok ga ne dobiju. Koncentrat brokule sadrži dovoljno aktivne materije iz grupe glukozinolata da zaštiti od NEKIH vrsta raka. Po efikasnosti u lecenju i preventivi na prvom mestu je brokula, zatim klice brokule, zatim kelj i mladi luk i na kraju crveni kupus. Najsnažnija materija u preventivi lecenja raka sulforafan koji u molekuli sadrži sumpor, koji ima produženo delovanje, toplotno je otporan, ali nije otporan na proces starenja brokule, zbog cega nakon 3 dana stajanja njegova koncentracija i aktivnost naglo opadaju. On je indirektni antioksidant, dakle podržava antioksidantno delovanje slicnih materija ( tokoferoli – vitamin E, te koenzim Q-10). Gram suvog ekstrakta klica brokule sadrži 324-424 mg sulforafana.Dakle, ako ništa drugo, uvrstite brokulu u svoju prehranu kao preventivu u borbi protiv raka, jer kad se rak pojavi, onda se traži spas u lekovima, zracenju i operaciji...

Ljekovite biljke: Bokvica

2008-02-07T13:38:00.000+01:00

Opis biljke: Plantago lanceolata nazivaju muškom bokvicom, odnosno trpucem muškim, dok ženska bokvica ( Plantago major ) nazivaju velikim trpucem ili bokvicom ženskom ! Prema obliku listova razlikuju se ženska ili širokolisna bokvica / P. major / i muška , uskolisna bokvica / P. lanceolata /U medicini se vise ceni muska bokvica (Herba Plantaginis lanceolatae ).bokvica muška ili trputac muški trajna je biljka s prizemnim, uskim, sulicastim, golim i žilavim listovima. Na listovima je naglašeno 3 do 5 provodnih žila. Cvetna stapka je bez listova, uglasta i uspravna, a završava zeleno-sme?im cvetnim klasom. Plod je dvosemeni tobolac. , Stanište: raširena je po celoj Evropi, a nalazi se na livadama, svetlim prozracnim šumama.
Lekoviti deo biljke: za lek se skupljaju koren, listovi pre cvatnje, a seme nakon što sazre
Lekovito delovanje: bokvica muška ili trputac muški sadrži mnoge lekovite materije koje joj daju sposobnost u lecenju svih oboljenja organa za disanje, kod vece ili manje sluzne izlucevine. Izvrstan je prirodni lek kod plucne astme, upale plucnih vrhova, kašlja, hripavca, cak i tuberkuloze pluca..Za lek se najvise koristi list; od sirokolisnih vrsta za rane i obloge, od uskolisnih vrsta protiv plucnih unutarnjih bolesti te zenskih bolesti.Bokvica izvrsno potpomaze u lecenju tuberkuloznih bolesti pluca. Bokvica je posebno pogodna za decu jer joj je sok ukusan, narocito kada se zasladi šecerom ili medom.Caj od listova bokvice treba piti što je moguce topliji.Najbolje je jedna soljica caja odmah ujutro – natašte, a zatim 1- 2 soljice preko dana i još jedna uvece, pre spavanja. Tako se postize mirna noc.Sveze zgnjeceno lišce sluzi kao oblog koji se stavlja na mesto uboda insekta ili ujeda zmije. takodje se stavljaju oblozi kod vrucih oteklina i rana koje teško zarastaju.
Sok od svezeg lisca koje dobro izgnjecimo, nakapa se na ranu, te zaustavlja krvarenje i ubrzava zarastanje; sprecava upalu i ublazava bol. Oblog od lisca hladi noge nakon dugog i napornog hodanja
Sok od bokvice:200 grama lisca bokvice,,100 g koprive ( Urtica dioica),100 g maslacka ( Taraxacum officinale)100 g stolisnika ( Achillea millefolium ) :sve se dobro izgnjeci, istisne kroz cistu lanenu krpu, procedi, zatim prokuva uz skidanje pene i koja se skuplja na povrsini , dobijenom soku dodaju se dve velike kasike meda, pa se to ponovo kuva dok se ne zgusne tako da postane koncasto. Kada se sok ohladi, uliva se u boce , a da se ne bi pokvario, doda se svakoj boci casica rakije. Pre upotrebe pomesa se sa toplom vodom , pola - pola.

Ljekovite biljke: Cikorija

2008-02-06T16:42:00.000+01:00

Opis biljke: Vodopija, konjogriz ili divlji radic je višegodišnja zeljasta biljka, visoka 1,5 m. ima trajni, valjkasti i vretenasti koren izvana žuckasto-bele boje, a iznutra bele boje. Stabljika je uspravna, kruta, uglasta, u gornjem delu razgranata. Stabljika i listovi su pokriveni kratkim dlakama. Listovi su duguljasti do lancetasti, suženi u dršku, duboko režnjevito testerasto useceni. Cela biljka, pogotovo mlada ima mlecnog soka.Listovi su grubo nazubljeni i podsecaju na maslacak. U pazuhu listova ili na vrhu grana razvijaju se pojedinacno po celoj biljci cvetne glavice svetloplave boje. Cvetovi su svetloplavi, vrlo lepi i upadljivi, sakupljeni z glavice koje izbijaju pojedinacno na stabljici ili na granama. Cveta obilno preko celog leta. Raste svuda kao korov, najviše pored staza i puteva, po pašnjacima i livadama, po obodima šuma i drugde ".Stanište: Ponegde se gaji radi korena od koga se spravlja surogat kafe (cigura). Ponegde se zapuštena mesta izjutra plave od iscvetale vodopije. Cela biljka je gorka i vrlo cvrsta tako da se teško kida i cupa. Vadi se u jesen, ocisti od zemlje i nadzemnih delova, iseci po dužini, nanizati na konac i sušiti u hladu na promajnom mestu. Zbog dugog korena dobro podnosi sušu. Razmnožava se semenom. nalazi se svuda u prirodi. Može se naci na pustim zemljištima, uz rubove putova, na livadama posebno na sušnim zemljištiina. Uzgaja se i kao kultuma biljka. .. .

Lekoviti deo biljke: Lekovit je koren, koji je valjkasto-vretenast, cvrst, spolja tamne boje, a iznutra beo. Koren (Cichorii radix) se kopa u jesen kad je najdeblji i ima najviše lekovitih sastojaka i inulina (rezervna hrana). Redje se koristi nadzemna biljka brana u cvetu .
Lekovito delovanje: . : Za lek koriste se koren, cvetovi i listovi. Od druge polovine marta do kraja maja kopa se koren, a listovi i cvetovi za vreme cvatnje. Lekovito delovanje: konjogriz ili divlji radic cisti i jaca želudac, popravlja probavu, odvaja prekomernu žuc, cisti jetru, bubrege i slezenu, leci žuticu i anemiju. Više se koristi u narodnoj nego u naucnoj medicini kao neotrovna gorka droga za lecenje organa za varenje, pre svega, za pojacavanje apetita, za jacanje želuca, bolje varenje hrane, za obilnije lucenje mokrace i žuci i dr. "Frankova cigura", dodatak kafi i "sirotinjska ili ratna kafa" je ispržen i samleven koren oplemenjene vodopije sa krupnim mesnatim korenom bogatim inulinom. Pošto je inulin polisaharid koji hidrolizom daje samo levulozu (fruktozu ili vocni šecer), razumljivo je zašto kod nas u narodnoj medicini ciguru koriste dijabeticari. Ovo je sasvim opravdano, jer sve biljke iz familije glavocika (Compositae), a njih ima vrlo mnogo, umesto skroba kao rezervnu hranu imaju inulin. Prema tome, osobe obolele od šecerne bolesti mogu koristiti sve biljke iz te Lekoviti deo biljke: Lekovit je koren, koji je valjkasto-vretenast, cvrst, spolja tamne boje, a iznutra beo. Koren (Cichorii radix) se kopa u jesen kad je najdeblji i ima najviše lekovitih sastojaka i inulina (rezervna hrana). Redje se koristi nadzemna biljka brana u cvetu .
Lekovito delovanje: . : Za lek koriste se koren, cvetovi i listovi. Od druge polovine marta do kraja maja kopa se koren, a listovi i cvetovi za vreme cvatnje. Lekovito delovanje: konjogriz ili divlji radic cisti i jaca želudac, popravlja probavu, odvaja prekomernu žuc, cisti jetru, bubrege i slezenu, leci žuticu i anemiju. Više se koristi u narodnoj nego u naucnoj medicini kao neotrovna gorka droga za lecenje organa za varenje, pre svega, za pojacavanje apetita, za jacanje želuca, bolje varenje hrane, za obilnije lucenje mokrace i žuci i dr. "Frankova cigura", dodatak kafi i "sirotinjska ili ratna kafa" je ispržen i samleven koren oplemenjene vodopije sa krupnim mesnatim korenom bogatim inulinom. Pošto je inulin polisaharid koji hidrolizom daje samo levulozu (fruktozu ili vocni šecer), razumljivo je zašto kod nas u narodnoj medicini ciguru koriste dijabeticari. Ovo je sasvim opravdano, jer sve biljke iz familije glavocika (Compositae), a njih ima vrlo mnogo, umesto skroba kao rezervnu hranu imaju inulin. Prema tome, osobe obolele od šecerne bolesti mogu koristiti sve biljke iz te porodice kao dijetalnu hranu .

Ljekovite biljke: Cuvarkuca

2008-02-06T16:39:00.000+01:00

Opis biljke: cuvarkuca je trajna biljka s debelom lisnom rozetom. Iz sredine se razvija cvetna, liskama pokrivena stabljika visine od 10 do 30 cm. U lažnom šticu poredani su cvetici zvezdastog oblika, svetlocrvene boje, a kod nekih podvrsta, crveno-ljubicaste ili žute boje. Listovi su rozetasti u redu pri vrhu crveni, socni, debeli i mesnati. Raste na stenama, na krovovima kuca..Sva narodna imena ove biljke vezana su za život i zdravlje: uzludobar, ozluživ, podsiluživ, vazdaživ. Isto znacenje imaju i latinski nazivi sempervivum i grcki aeixwn. Cuvarkuca cuva kucu od groma, veštica i bolesti. Kao lek koristi se svež list i iz njega iscedjen sok. Dobro ga je ponekad pojesti zdravlja radi. Narodna poslovica kaže da je cuvarkuca bolja na kuci nego dva psa pred kucom. Cuvarkuca sadrži: jabucnu i mravlju kiselinu, soli, vosak, sluz, šecer, gumu i mineralne sastojke. , Stanište: raste po krovovima, stenama, zidovima. Biljke su veoma skromne i nemaju gotovo nikakvih zahteva.
Lekoviti deo biljke: za lek se skupljaju listovi, Ieti, za vreme cvatnje hemijski sastav: tanin, sluz, smola, kalcijev malat, masno ulje, mravlja i jabucna kiselina.Upotrebljava se sok iscedjen iz celelog svezeg lista.
Lekovito delovanje: sveže iscedjeni sok iz listova cuvarkuce koristi se ulecenju nervne rastrojenosti, padavice, nemimih snova i straha u male dece. Sveže zdrobljeni listovi ili cisti sok koriste se kao sredstvo koje hladi i steže, zatim, protiv cireva, rana, opekotina; za bolna mesta nastala gihtom te za lecenje »kurjih ociju« i uklanjanje suncevih pega. Sveži sok koristi se u lecenju nagluvosti, osobito one koja je izazvana skrucenim žutim sekretom (jer ga sok cuvarkuce rastvara).. Cireva zeludca, herpesa, hemoroida i glista. Sok se upotrebljava protiv opekotina. U novije vreme upotrebljava se sok od vveze biljke krotiv zapaljenja zuba i upala grla.

Ljekovite biljke: Lopoc

2008-02-06T16:36:00.000+01:00

Opis biljke: lopoc je višegodišnja zeljasta biljka što se nalazi u barama i jezerima. Njeni veliki, srcasti i kožasti listovi plivaju po površini vode. Na glatkom dršku nalaze se beli, poput ukrasa lepi cvetovi. Koren je zavucen u rnulj..Stanište: bare

Lekoviti deo biljke: za lek se skupljaju rizom, listovi i cvetovi.

Lekovito delovanje: caj od cvetova lopoca koristi se kao lek protiv nervoze i nesanice. S obzirom na tanin, koristi se u lecenju tvrdokornih proliva.

Ljekovite biljke: Aloe vera

2008-02-06T16:31:00.000+01:00

Od davnina je poznata kao eliksir dugovecnosti. Zbog svoje hranjive vrednosti i izuzetnih lekovitih svojstava nazivaju je "Kraljicom lekovitih biljaka". U svetu je poznatija kao Aloe vera Barbadensis Miller. Ime je dobila po botanicaru Milleru koji ju je otkrio na strvu Barbadosu i uvrstio u registar lekovitog bilja. Rec Aloe potice iz latinske forme arapskog naziva "Aloeh", Sirijskog "Alwai" ili hebrejskog "Halal", cije je znacenje "izuzetno gorka materija", što ukazuje na izuzetno gorku žutu tecnost, mleko, odnosno sok, koju sadrži biljka a nalazi se neposredno ispod tankog kožastog tkiva odnosno kore. Komercijalni naziv Aloa Vera je latinskog porekla i znaci "prava Aloa". Žuti "lekoviti" sok su u ove svrhe koristili još u 4 veku p.n.e. Aloa je hranljiva biljka za svaku celiju ljudskog organizma. Kada je celija zdrava, onda je otporna i sposobna da izvrši sve funkcije koje joj je priroda dala. Biljka je radi vlastitog opstanka razvila bogat sadržaj vitamina, aminokiselina, enzima i mineralnih materija da bi osigurala svoj opstanak u oskudnim okolnostima postojanja. Sama lekovitost AV se nalazi u komponentama koje imaju razlicite i specijalne energetske vrednosti. Aloe je biljka koja spada u porodicu ljiljana i u svetu je poznato preko 250 vrsta od kojih svega 4 imaju lekovito dejstvo, a najvece Aloe Vera (Barbadensis Miler). Secenjem listova i njihovim presovanjem cedi se sok koji se stabilizuje Papajom, a ima hranljivi i lekoviti ucinak koji daju preko 200 aktivnih sastojaka Aloe potrebnih za svakodnevno funkcionisanje svake celije.. Prirodno raste samo u podrucjima sa toplom i suvom klimom (najbolji uslovi su tamo gdje je prosecna godišnja temperatura iznad 22°C npr. Karibi, Meksiko). Od biljke se najviše upotrebljava njezin gel, želatinasta masa koja se nalazi u unutrašnjosti lista. Aloe Barbadensis Miller ima sabljaste, špicaste listove, sa testerastim ivicama, koji po obliku podsecaju na ružu, rastu pri zemlji. Iz sredine ruže raste cvetna drška koja se završava u vidu žutog ili crvenkastog cevolikog cveca. Aloa spada u porodicu ljiljana, a cvet koliko-toliko podseca na cvet istocnog ljiljana.

Sadrzaj: Naucnici su ustanovili da gel Aloe vere sadrži preko 240 hranjivih i lekovitih sastojaka i medu njima: VITAMINE: A, B1,B2, B3, B6, B9, B12, C, E i folnu kiselinu.MINERALE: (više od 20); Gel sadrzi magnezijum, mangan, cink, bakar, hrom, kalcijum, kalijum i gvozdje. ...
MUKOPOLISAHARIDE: imuno-modulatori (pomažu kod AIDS-a, karcinoma, imunoloških poremecaja), antioksidansi, imaju protivupalno, antibakterijsko i antivirusno delovanje. AMINOKISELINE: (potrebne za sintezu belancevina) - Ljudskom organizmu su neophodne 22 aminokiseline koje su neophodne za izgradnju belancevina. Gel aloe Vere obezbedjuje 20 od ovih aminokiselina. Ono sto je jos vaznije je da ovaj gel obezbedjuje osam od osam esencijalnih amionokiselina koje nije moguce proizvesti u organmizmu i koje se zbog toga moraju uzimati hranom.;
ENZIME: (16 enzima) iz grupe proteaza, amilaza, lipaza i celulaza (pomažu varenje belancevina, ugljenih hidrata, masti i celuloze)
ANTRAKININE Najvazniji medju njima su aloin i emodin, ali svi zajedno predstavljaju mocne analgetike, i priznato im je posedovanje antibakterijskih i baktericidnih svojstava. U cistom obliku, oni su i mocni laksativi., LIGNINE Ova drvenasta supstanca omogucava Aloi Veri da prodire duboko u kozu., SAPONINE Ovo su penusave (sapunaste) supstance koje ispoljavaju antimikrobijalni efekat protiv bakterija, virusa, gljivica i kvasaca kao sto je kandida, STEROLE Tri glavna medju njima deluju kao mocni antiinflamatorni (antizapaljenski) agensi.,....
Aloe Vera je : Imunostimulans (jaca opštu otpornost, prevencija bolesti - rak, aids, psorijaza, kolagenoze), Detosikans (od otrova, alkohola, narkotika), Antioksidans (slobodni radikali), Antivirusno (herpes i ostalo), Baktericidno (uništava bakterije), Fungicidno (gljivice - Candida i dr.), Antiflogistik (upalni procesi svih sistema), Analgeticno (smanjuje bolove), Adstrigentno (steže površinu kože i sluzokože), Laksantno (reguliše stolicu), Stimulans (reguliše status psihe) i Antidijabeticno (smanjuje nivo šecera).

Upotreba:

Ako se gel Aloe vere pije kao napitak (oralna upotreba), deluje dobrotvorno na mnogobrojne funkcije organizma:
- jaca imunološki sistem
- smanjuje upale
- uništava viruse, bakterije, gljivice, parazite, licinke i spore
- detoksifikuje organizam
- podstice metabolizam i delovanje svih organa: jetre, žuci, bubrega, srca, živcanog i sistema za varenje, kože, ociju…
- pomaže kod odvikavanja od pušenja, alkohola i opojnih droga.
- Kod lokalne upotrebe u obliku krema, sprejeva i kapljica idealno je sredstvo za: negu kože, alergije, zaceljivanje rana i opeklina, zaustavljanje krvarenja iz rana, kod bolova u zglobovima i mišici- ma, za njegu zubi i usne šupljine (upala desni, paradentoza, afte), negu i bolesti ociju (konjunktivitis, mrena…), za akne, seboreju, peruti…
Delovanje
Podstice varenje, neutralizuje povišenu želudacnu kiselinu, uravnotežuje delovanje gastrointestinalnih simbioticnih bakterija, smanjuje gljivice, normalizira pH stolice, pomaže kod iritabilnog crevnog sindroma, kolitisa, proliva i zatvorenosti. Prodire kroz zidove trakta za varenje, ispire štetne bakterije i cisti crevne resice od naslaga. Na taj nacin smanjuje upale i povecava apsorpciju hranjivih materija.
JETRA I ŽUC - Poboljšava rad jetre, detoksifikuje je i regenerise. Preporucuje se kao dodatna terapija kod bolesti žuci, ciroze jetre, akutnog i hronicnog hepatitisa i masne jetre.
ŠECERNA BOLEST - Regulise i snižava nivo šecera u krvi, smanjuje oscilacije šecera (posebno važno kod bolesnika na inzulinu).
SRCE I KRVNE ŽILE - Jaca srcani mišic. Snižava nivo kolesterola u krvi i krvni pritisak te smanjuje ucestalost napada angine pektoris.
BOLESTI IMUNOLOŠKOG sistemA (TUMORI, RAK, AIDS) - Aloe vera sadrži faktore koji uništavaju tumore (alfa faktor, blokira dotok krvi u rastuci tumor, acemanan…). Podstice imunološki sistem. Kao dopunska terapija, smanjuje štetne nuspojave kemo i radio terapije.
ALERGIJSKE BOLESTI, ASTMA - Ublažava simptome astme i alergija.
MOKRACNI PUTEVI I PROSTATA - Ublažava akutne i hronicne upale, deluje i na bakterije koje su otporne na antibiotike (npr. Escherichia Colli).
RESPIRATORNI ORGANI - Pomaže kod akutnih i hronicnih upala respiratornih organa (upala sinusa, ždrela, glasnih zica, pluca itd.).
BOLOVI U ZGLOBOVIMA, REUMA, OSTEOARTRITIS, OSTEOPOROZA - Smanjuje upalu, crvenilo, bolove i oticanje zglobova i mišica. Deluje je kod uganuca, nategnuca i upala tetiva, modrica… Pomaže kod neuralgija, išijasa i glavobolje. U kombinaciji sa organskim spojevima kalcijuma deluje je kod osteoporoze.
BOLESTI OCIJU - U obliku kapljica za oci uspešno se upotrebljava kod upale ocne sluznice (konjunktivitis), mrene, trahoma, glaukoma, keratitisa (upale rožnjace), herpes simplexa…
NEGA KOŽE I KOŽNE BOLESTI - Izvanredno vlaži kožu jer prodire do najdubljeg dermalnog sloja, pomladuje kožu jer povecava stvaranje fibroblasta 8x brže nego je to normalno te na taj nacin ubrzava zaceljivanje rana. Izvanredna je za suvu, osetljivu i oštecenu kožu; ublažava i otklanja staracke pege po rukama. Oralnom primenom u obliku napitka i lokalnom u obliku krema delotvorna je kod psorijaze. ...

Ljekovite biljke: Zob

2008-02-05T16:42:00.000+01:00

Opis biljke: zob je biljka koja se ubraja u porodicu trava. Klasici zobi sadrže 2 do 6 cvjetica. Nalaze se na raširenoj metlici na vrhu stabljike. Zrna su obavijena pljevom koja nije srasla sa zrnom po cemu se zob razlikuje od drugih žitarica (pšenice, jecma i raži) Njen sadržaj visokovrednih materija je upravo fantastican: jod, hlor, fosfor, magnezijum, kalijum, mangan, cink, bakar, niacin, biotin, vitamini... Ovo, u prijevodu na jezik svakodnevnog života, znaci: zob je dobro koristiti u ishrani jer potpomaže stvaranje krvi, jaca zube i kosti, podstice rad mozga, rast kod djece i jacanje mišicne mase kod odraslih. Zbog lakoce sa kojom se vari, zob se preporucuje oboljelima na želucu, a isto tako i osobama sa bronhijalnim smetnjama.Slaboj djeci i iscrpljenim osobama uopšte, zbog se najtoplije preporucuje: treba da je uzimaju svakog dana, u obliku kaše ili drugacije. Odlicne su zobene pahuljice, koje se prelivaju vrelim mlekom ili supom, i jedu u kombinaciji sa drugim namirnicama. Preporuka je da se zob kuha 2-5 minuta, jer se u ovom intervalu ne gubi ništa od njene hranljive vrednosti, a postaje lako varljiva.
U slucajevima dijabetesa (šecerne bolesti), zbog se pokazala kao veoma uspješna. Redovnim uzimanjem zobi u ishrani, zapravo zobenom kurom koja treba da se sprovodi duže vreme, dolazi do opadanja šecera u krvi. Važna napomena: nikada ne odlivajte vodu u kojoj ste kuhali zob! U njoj se nalaze mnoge za život važne materije.

Ljekoviti dio biljke: za lijek koristi se sjeme-zmo i slama za vreme žetve. ..
Ljekovito djelovanje: zob je neobicno važna u dijetalnoj ishrani bolesnika. U sebi sadrži sve važnije vitamine i minerale. Koristi se za lecenje malokrvnosti, raznih katarnih upala probavnih organa, a djeluje na regeneraciju celokupnog organizma. Kupelji pripremljeni od zobne slame veoma su korisne u bolestima bubrega, bubrežnih kamenaca i gihta, zatim kod svih reumaticnih poteškoca, kod krstobolje, kocenja svih vrsti te kod bolesne jetre Kaša: staviti pet kašika zobenih pahuljica u pola litre vrijuce vode. Pustiti da kuha 2-5 minuta, zatim odmaci s vatre i pustiti da stoji dok ne upije svu vodu i nabubri. Poslije toga, dodavati po želji razlicite sastojke - pavlaku, med i slicno. Kaša se može pripremati i sa vrelim mlijekom, ili supom, kako je vec receno.
Sredstvo za jacanje: jedan kg integralne (neoljuštene) zobi dobro se ispere i skuha u tri litra vode. Procediti i piti ovu tecnost, zasladjenu medom.
Kupke: kao obicno, za njih se koristi cijela zob i zobena slama. Pomažu kod ukocenosti, umora, bolesti bubrega, kao i kod kožnih bolesti.Zob u novije vrijeme zovu i alternativna Viagra jer djeluje kao afrodizijakodnosno pojacava rad testosterona u organizmu a samim tim jepreporucuju za one koji imaju povecanu prostatu.

Ljekovite biljke: Kamilica

2008-02-05T16:35:00.000+01:00

Kamilica je kod nas sinonim za čaj. Ali ako pogledata koja sve lekovita svojstva ima, nije ni čudo što je tako. Kamilica je „lek za sve“. Pospješuje probavu, snižava temperaturu, ublažava bol, smiruje grčeve, smanjuje osipe, pomaže kod svih bolova u stomaku i još mnogo toga. Ona je vrlo dobar lek za smirenje. Za odrasle se čaj priprema tako da kašiku kamilice prelijete sa dva decilitra vrele vode i ostavite poklopljeno 15 minuta. Ako imate problem sa opadanjem kose, za ispiranje koristite čaj od kamilice. Pripremate ga tako da četiri kašike biljke prelijete litrom vrele vode, posle deset minuta procedite i kada se prohladi isperete kosu....Kijavica...Prelijte 3 kašičice cvetova kamilice sa 2 litra ključale vode, pokrijte se peškirom preko glave i inhalirajte. Na ovaj način će se disajni putevi brzo otvoriti....Šta još pomaže..Čaj od listova kupine ublažava otok sluzokože. Prelije 2 kašičice listova sa 1/2 litra vrele vode i ostavite da odstoji 10 minuta. Svaki dan popijte po tri šolje ovog čaja....Bolovi u želucu...Čaj od kamilice umiruje nadraženu sluzokožu želuca (2 kašičice cvetova kamilice prelijte sa 1/4 litra ključale vode i ostavite da odstoji pet minuta)...Šta još pomaže...Čorba od zobene prekrupe: 3 kašike zobenih pahuljica kuvajte u supi od povrća (2 šolje), a zatim propasirajte. Ova čorba vezuje višak želudačne i žučne kiseline i reguliše varenje.